Vanuit Qatar geen nieuws, deze week. O ja, naast 400 Nepalezen zijn er ook 500 Indiase stadionbouwers dood. Maar verder? Z'n gangetje.

Vorige week presenteerde FIFA-bestuurslid Theo Zwanziger een rapport aan het Europees Parlement over de misstanden in Qatar bij het aanleggen van de infrastructuur voor het WK 2022.

De strekking van het rapport en de reacties der Europarlementariërs waren ongeveer zoals verwacht: "Potverdriedubbeltjes, Qatar, 400 Nepalese arbeiders dood? Dat kan niet hoor. Doe eens vlug iets voor die mensen. En pas maar op: we houden het in de gaten."

Ik mocht op de radio in debat met een mevrouw van het Euro-CDA. Ze heette Esther en ze babbelde over mensenrechten, alsof lijken die nog hebben. Ik zou denken dat we het stadium van aandringen op fatsoenlijke omstandigheden ergens tussen de nul en de 400 doden wel gepasseerd zijn, maar nee.

Zou die tut van het CDA ook zo slap over mensenrechten hebben gezwateld wanneer die 400 dode Bob de Bouwers geen Nepalezen waren geweest maar Nederlanders? Of Amerikanen, stel je dat eens voor: dan had er binnen twee weken een invasievloot voor Qatar gelegen. Er zijn landen om onduidelijker redenen aan gort geschoten.

Fluim

De FIFA houdt van coëfficiëntjes. Elk land zijn plekje op de ranking, het ene wat hoger dan het andere. Nepal en India staan qua voetbalprestaties niet zo hoog en qua waarde van een mensenleven ook niet.

Dit is mijn tweede Qatar-stukje in drie weken. Ik maak er geen wekelijkse gewoonte van, dat beloof ik. Elke week zoek ik een opmerkelijk voetbaldingetje.

Zo had ik vandaag kunnen schrijven over de fluim die Arjen Robben (Bayern München) gisteravond op het achterhoofd van Bacary Sagna (Arsenal) deponeerde. Of dat Roda JC onderaan staat. Of dat er een stripboek en een dramaserie over Johan Cruijff zijn gemaakt - en dat hij het eerste leuk vindt maar het tweede niet.

Maar toen las ik in The Guardian dat er naast 400 Nepalezen inmiddels ook 500 Indiase dwangarbeiders zijn gesneuveld in de Qatarese stadionbouw. Dat vond ik toch ook wel een opmerkelijk voetbaldingetje.

Geweten

Ik hoef, neem ik aan, niet opnieuw uit te leggen dat het (vanuit FIFA-perspectief) een schandaal zou zijn als dat WK in Qatar doorgaat en (vanuit KNVB-perspectief) een morele mispeer om überhaupt aan de kwalificatie te beginnen.

In plaats daarvan wil ik, voor de verandering, de heren voetballers eens op hun geweten aanspreken. Het is namelijk lariekoek dat dit een stukje politiek is waarmee we vooral de sporters niet lastig moeten vallen.

Waarom eigenlijk niet? Waarom zou elke speler niet voor zichzelf moeten bepalen of hij dit acceptabel vindt? Hebben sporters ten koste van alles altijd maar recht op hun podium, ook al moeten er voor het bouwen ervan duizend timmermannen dood?

Vakantie

Stel: ik boek een vakantie in een zonresort, maar vervolgens wordt bekend dat het hotel- en resortpersoneel in dat land zo wordt uitgebuit dat ze bij bosjes sterven van uitputting en ondervoeding. Zou dat een politiek debat zijn dat je niet 'over de ruggen van keurig betalende toeristen' moet voeren?

Dikke doei. Ik zou mijn vakantie annuleren, gewoon omdat ik over mijn nek zou gaan van het idee dat mijn bedje wordt opgemaakt door iemand die onder immense druk (en met te weinig eten en drinken) zó veel bedden moet opmaken dat hij na een paar weken dood in zijn tentje ligt, als 489e die zomer.

Als ik wél ga, vind ik mijn zonvakantie belangrijker dan een berg mensenlevens - en zo zit het met voetbalmiljonairs die naar Qatar gaan ook.

Westerse meetlat

Sporters hoeven echt niet elk gastland met een westerse meetlat de maat te nemen over een homowet, corruptie, gesluierde vrouwen of walvisvaart, maar ergens ligt wel een grens - en een WK waarvoor 900 doden moeten vallen (and counting) ligt aan de verkeerde kant ervan. Denk ik dan, maar misschien ben ik overgevoelig.

Van de FIFA en de KNVB verwacht ik niets, maar wat zou het mooi zijn als één Nederlandse international een geweten blijkt te hebben, wel eens een krant blijkt te lezen en zegt: "Dáár het veld op lopen? Ik zou niet goed worden. Ik blijf thuis."

En dat er dan iets op gang komt.