St. Pauli-'hooligans' in Amsterdam, voor aanvang van Ajax - Celtic. Wat deden die daar überhaupt? En waren het überhaupt hooligans?

Nieuwsbericht in de loop van woensdagmiddag, een paar uur voor aanvang van Ajax - Celtic: "In Amsterdam is een noodbevel van kracht om naast supporters van Dinamo Zagreb ook fans van RSC Anderlecht en FC St. Pauli de stad te kunnen uitzetten."

Tussen de regels van het bericht proef je verbazing. De aanwezigheid van een 'Bad Blue Boys'-delegatie uit Zagreb valt nog te verklaren: die spelen donderdag in Eindhoven tegen PSV en vochten in 2009 en 2011 al met Ajax-hooligans.

Het eerste impliciete vraagtekentje duikt op achter de naam Anderlecht: "Anderlecht kwam gisteren in actie in de Champions League." Je hoort de dienstdoende redacteur denken: Anderlecht?

Maar hij begrijpt er pas er echt niets meer van wanneer hij de naam St. Pauli optikt: "FC St. Pauli speelt überhaupt geen Europees voetbal." Prachtig, het onbegrip in die laatste vaststelling: alsof hij tijdens rellen rond Fenerbahçe - Olympiakos Piraeus plotseling 150 supporters van Heracles Almelo ziet verschijnen.

Het Duitse woordje ‘überhaupt’ maakt het helemaal af. Wat deden die daar überhaupt? Ik vermoed dat hij aanvankelijk 'WTF???' typte, maar er bij teruglezing toch maar 'überhaupt' van maakte.

Kleine cultclub

Met kennis van voetbal en supporterscultuur schiet je (überhaupt) geen fluit op in het leven, het is allemaal volslagen onzin. Daarom zijn dit zulke aardige momenten: dat je als voetbalsupporter heel even iets snapt dat media en politie niet snappen, maar duidelijk graag hádden gesnapt.

Tussen de supporterslegioenen van Celtic en de kleine cultclub St. Pauli uit Hamburg bestaan al ruim twintig jaar vriendschapsbanden. Beide legioenen stampen graag grote, vreedzame zuipfestijnen uit de grond. Ze komen elkaar graag helpen om het bier op te maken.

De vorige keer dat Ajax in Europees verband tegen Celtic speelde, in augustus 2001, kwam ik ze ook tegen, de Duitse bruin-witten, voor de deur van de Ierse pub O'Reilly's aan de Paleisstraat. In hun gelederen was geen hooligan te bekennen: ze kwamen gewoon helpen het bier op te maken, meer niet.

Er waren toen wel 20.000 Schotten in Amsterdam, onder wie 7.800 met een wedstrijdkaartje. Ze overspoelden de stad en het was een groot feest: Celts, Ajacieden, St. Pauli-fans en ook een plukje NAC-supporters. Ene Joris uit Breda legde me uit dat NAC ook bij het clubje van Celtic en St. Pauli hoorde, en nadat hij me dat had uitgelegd, hoorde ik het hem nog een keer of tien aan Ajax-supporters uitleggen.

Zelden zo'n feestelijke wedstrijddag meegemaakt. Toen de horden zich bij het vallen van de avond richting Arena begaven, bleven her en der mannen in Celtic-shirts achter. Dat kwam gewoon van de gezelligheid. Celtic won met 1-3 en kon dat amper geloven.

Twee weken later, in Glasgow, voetbalde Ajax hartstochtelijk om een wonder te bewerkstelligen, wat niet lukte, maar er werd wel gewonnen (0-1). Ik was één van de kleine 2.000 Ajacieden in het uitvak. Na het laatste fluitsignaal gooiden Celts en Ajacieden sjaals naar elkaar. Euforie aan beide zijden: Celtic was blij met de Champions League-plaatsing, Ajax met de onverwacht enerverende avond. Verbroedering. Zo mooi kon voetbalcultuur dus zijn.

Flinke vechtpartij

Dit jaar was ik er wéér bij, in Glasgow. De sfeer in het stadion was opnieuw geweldig, maar toch was het anders. De avond voor de wedstrijd was er een flinke vechtpartij op het Centraal Station van Glasgow. Tijdens de wedstrijd stonden Celtic-fans uitdagend met een vlag van FC Twente (?) te zwaaien en smeten Ajax-fans met stukgetrapte stoeltjes.

Dinsdag, in Amsterdam, stormden gemaskerde Ajax-hooligans een café binnen om kort maar hevig in te slaan op de daar verzamelde Celtic-fans, die eerder (naar verluidt) met een meerderheid drie Ajacieden hadden aangevallen. Op de wedstrijddag werden 39 supporters gearresteerd en raakten acht politiemensen gewond.

Er zullen dus, als klap op de vuurpijl, ook wel wat groepjes verbaasde St. Pauli-fans de stad zijn uitgezet. Ze zullen zich hebben afgevraagd wat er in die tussenliggende twaalf jaar is voorgevallen tussen Celtic en Ajax (niets, voor zover ik weet). Waar sláát dit überhaupt op, zullen ze hebben gedacht.

De enige troost die ik ze kan bieden: ik begreep het ook überhaupt niet.