Tafi pakt winst in Ronde van Vlaanderen

MEERBEKE - Johan Museeuw kon het niet bevatten. De Leeuw van Vlaanderen moest vechten om zijn tranen te bedwingen. Niet hij, maar Andrea Tafi won zondag de Ronde van Vlaanderen. Dat was gezien de aanvalslust van de oude Italiaan verdiend. Maar Museeuw besefte dat een record nooit zo dichtbij was geweest. Ronde van Vlaanderen

Nooit eerder won een renner vier keer de in Vlaanderen tot mythische proporties opgeklopte klassieker. Museeuw bevindt zich in een rijtje met zijn landgenoten Leman en Buysse en de Italiaan Magni, allen drievoudig winnaar. Zondag sprintte hij voorbij landgenoot en topfavoriet Peter van Petegem. Tot verdriet van België was even daarvoor Tafi al gefinisht.

Museeuw

"Had ik hier gewonnen, dan had ik kunnen stoppen", jammerde het kopstuk van Domo-Farm Frites. "Een afscheid heeft de afgelopen dagen serieus door mijn hoofd gespeeld."

Harde wind

Museeuw speelde een hoofdrol in een fascinerende 86e editie van Vlaanderens Mooiste. De harde wind had de koers zo selectief gemaakt dat richting Koppenberg, na 206 kilometer voor het eerst sinds vijftien jaar weer in het parkoers opgenomen, eigenlijk nog maar 25 renners mochten dromen van de overwinning. De gerenoveerde 'puist' gaf niet de doorslag. Een ontsnapping kort erna op de kasseienstrook van de Mariaborrestraat was de aanzet voor de finale met acht hoofdrolspelers.

Taaienberg

De Amerikaan Hincapie, de Italianen Tafi, Missaglia en Cassani en de Deen Sörensen waren de aanvallers. Museeuw, Van Petegem en nog een Italiaan, Nardello waren de enigen die na de Taaienberg nog aansluiting konden vinden.

Van Rabobank was op dat moment in koers al geen spoor meer voorin te vinden. Karsten Kroon had zich halfweg tweemaal op kop laten zien, maar de verwachte Zwitser Markus Zberg en de Belg Wauters ontbraken aan het front. "Ze begonnen te ver naar achteren aan de beklimming van de Oude-Kwaremont", vond ploegleider Theo de Rooij. "Dan raak je de grip op de wedstrijd kwijt. Ik had ze vandaag hoger ingeschat."

Muur

Op de Muur ontbrandde de strijd definitief. Kort nadat de laatste vroege vluchter - de Belg Erwin Thijs reed ruim 200 kilometer op kop - was ingelopen, plaatste Museeuw in Geraardsbergen zijn eerste aanval naar eeuwige roem. Het was het einde voorin voor Cassani, Sörensen en Missaglia.

Bleven over een Amerikaan met een vurig eindschot, de Belgische man in vorm en twee Italiaanse ploeggenoten van Mapei. Logisch dat Museeuw het op de Bosberg, de laatste hindernis, nogmaals probeerde.

Van Petegem

Opmerkelijk genoeg beperkte Van Petegem zich op de door hem zo geliefkoosde heuvels tot counteren. De Lotto-kopman, huizenhoog favoriet, deed in de vlakke slotkilometers één poging weg te rijden, maar leek toch vooral op zijn sprintkwaliteiten te gokken.

Il Gladiatore

Zo ver liet Andrea Tafi het echter niet komen. De Italiaan, Il Gladiatore, is vooral een man van lange ontsnappingen. Ditmaal was een solotocht van vier kilometer genoeg voor één van de grootste zeges uit zijn lange loopbaan, die een gouden glans kreeg met zijn zege in 1999 in zijn lievelingskoers Parijs-Roubaix.

Op de Noord-Franse kasseien is Tafi volgende week gewoon weer één van de favorieten. In mei wordt hij 36, maar aan stoppen denkt de Toscaan voorlopig niet. "We doen het op onze oude dag nog best", lachte hij met naast zich streekgenoot Mario Cipollini, winnaar van Milaan-Sanremo en leider in het wereldbekerklassement.

Mooie Mario vroeg zich hardop af of hij volgende week in de Hel van het Noorden zijn trui verdedigt. Er speelt enig oud zeer. "Vorig jaar had de Tour de France Cipollini niet nodig, nu willen diezelfde organisatoren mij in Parijs-Roubaix hebben. Van mij hoeft het niet." Tafi kon er om lachen. De wereldbekertrui is wellicht zondag al van hem.

Transfercarrousel Formule 1

Transfercarrousel Formule 1
Welke coureur rijdt waar in 2019? En wie zijn in beeld voor welk stoeltje in de koningsklasse?
Tip de redactie