Die vrijheidsbeperkende homowetgeving die onlangs in Rusland is ingevoerd heeft tot nogal wat beroering geleid in het westerse deel van de wereld.

Door Nando Boers

In het Rusland van Vladimir Poetin hebben ze het inmiddels aantoonbaar (zie die wet) niet zo op mensen die meer doen dan mannetje-vrouwtje-seks.

In het Westen keren we ons nu tegen die wet omdat over 179 dagen in Sotsji de Winterspelen beginnen. Daar sturen we al onze topatleten heen om ze in staat te stellen uit te blinken voor volk/vaderland/bedrijfsleven (zelf volgorde bepalen).

Wij uit het Westen willen niet dat onze atleten gevaar lopen als ze zich uiten zoals zij dat zelf willen.

Toen acteur/schrijver/komiek Stephen Fry afgelopen week een open brief schreef aan zijn Britse premier David Cameron schoot de discussie pas echt op gang. De vergelijking die Fry maakte met de manier waarop Adolf Hitler en de nazi's de joden behandelden in de jaren dertig van de vorige eeuw miste zijn uitwerking niet. De nazi's gebruikten in 1936 'hun' Spelen in Berlijn als propagandamiddel. Het vervolg kunt u teruglezen in ongeveer één miljoen boeken die zijn verschenen over de Tweede Wereldoorlog.

Te laat

Het probleem is natuurlijk dat het weer eens veel te laat is voor actie die echt wat uithaalt. We bespreken de mogelijkheden van een boycot en eisen garanties van de Russen, maar er komt natuurlijk weinig van terecht. Lees het door Nieuwsuur-collega Eelco Bosch van Rosenthal via twitter doorgestuurde artikel uit de Huffington Post. Het heet: 'Hoe olympische sponsors en het IOC de antihomowetgeving in Rusland hadden kunnen stoppen - maar het niet deden'.

Kern? Niemand deed echt wat toen het nog kon om Rusland/Poetin/Sotsji op straffe van geen Winterspelen hun beleid aan te laten passen/te matigen. Het IOC niet en de sponsors als Coca Cola, Samsung, McDonald's en Visa ook niet, die alle in hun wereldwijde reclame-uitingen het 'one world-principe' uitdragen, maar als puntje bij paaltje komt natuurlijk geen zak voor onderdrukten doen.

En wij?

We waren weer eens te laks geweest. We waren aan het consumeren, hingen op de bank en wonden ons op over trivialiteiten. We hadden eerder moeten opstaan. Na de laatste zinnen uit de Huffington Post weet je weer: de commercie spreekt vooral over vrijheid als het haar uitkomt (namelijk vrijheid om te kopen wat je wilt), maar de motor van die pseudo-vrijheid (het kapitalisme) verkracht diezelfde vrijheid als het haar uitkomt in naam van geld.

Naïviteit

Toen atlete en wereldrecordhoudster op de marathon Paula Radcliffe vorig week stelde dat het misschien verstandig zou zijn om kandidaatlanden/-steden met een discutabele dopingreputatie in het vervolg te negeren voor een toewijzing van de Spelen, dacht ik: eis dat kandidaatlanden/-steden de universele rechten van de mens in hun grondwet moeten hebben staan. Niet? Geen toewijzing. Hoeveel geld je ook hebt.

Ik moest lachen om mijn eigen naïviteit.

Na de eerste twee dagen van de WK atletiek in Moskou denk ik: het is zinvoller te protesteren bij het IOC en haar 'kapitalistische partners' om te zorgen dat ze nooit meer van dit soort achterlijke keuzes maken. Of, dichterbij huis: bestook zusterorganisatie NOC*NSF in Papendal met uw bezwaren.

Ik zocht het nog even op. Het IOC - met in haar midden Willem-Alexander, thans Koning der Nederlanden - koos op 4 juli 2007 voor het Poetin-geld van het subtropische Sotsji. De leden en haar kapitalistische partners hadden bijvoorbeeld ook kunnen stemmen op de Oostenrijkse wintersportplaats Salzburg. Dat zei ik: wintersportplaats.