Het was zaterdagmiddag drie uur en ik wilde eigenlijk naar mijn vrienden in het Vondelpark. Ik had al een berichtje gekregen met de vraag waar ik bleef, maar wat er op het punt stond te gebeuren was uniek voor de Nederlandse topsport.

Door Diana Kuip

En dus bleef ik voor de televisie glazig naar de dansende billen van Serena Williams op Roland Garros staren; de NOS zou ongetwijfeld heel snel overschakelen.

Of tenminste iets zeggen.

Niets.

Poeder

Op dit moment stond er voor het eerst in twintig jaar een Nederlandse bokser in de ring een EK-finale te vechten. Na de zilveren medailles van Orhan Delibas en Don Diego Poeder in 1993 was het oorverdovend stil geweest rond het Nederlandse mannenboksen, maar vandaag was het tij gekeerd. Hoera!

Waarom zei niemand iets?

Dit konden ze toch onmogelijk gemist hebben. Peter Müllenberg had zich woensdag al verzekerd van een bronzen medaille, en op vrijdag had hij overtuigend de halve finale gewonnen. Bovendien was Müllenberg als serieuze medaillekandidaat richting het EK in Minsk gegaan, aangezien hij dit voorjaar op elk belangrijk toernooi een podiumplek behaalde.

Vanderlyde

Terwijl Williams en Maria Sjarapova onverstoorbaar doorkreunden keek ik op de website van de NOS of ze misschien een livestream hadden waar ik voor het boksen terecht kon. Nee. Ik zapte een rondje, probeerde tevergeefs wat illegale streams op internet, maar zelfs op Twitter was het stil.

Op een tweet van Arnold Vanderlyde na dan, die het gevecht van Müllenberg tussen 15.00 uur en 16.00 uur als 'het sportevenement van het weekend' bestempelde, maar er desgevraagd ook vanuit ging dat Nederland 1 uitkomst zou bieden. Mis.

Onbegrijpelijk.

Badr

Voor Badr Hari is er wel alle aandacht in dit land. Zelfs als die totaal ongetraind één of ander commercieel toernooi vecht waarvan bekend is dat de uitslag te maken kan hebben met de portemonnee van de organisator. Maar liefst 625.000 mensen zagen zijn 'comeback' op RTL7.

Maar dat geeft wel aan dat de Nederlandse tv-kijker best een gevecht wil zien. En ze zouden deze EK-finale zeker willen zien als ze het heroïsche verhaal van de 24-jarige Peter Müllenberg zouden kennen.

Een topsporter pur sang die zich op eigen kosten naar de wereldtop heeft geknokt, zonder financiële hulp in de vorm van een A- of B-status van NOC*NSF, omdat de sportkoepel geen toekomst ziet in het mannenboksen.

Het einde van het verhaal is dat ik mijn zoektocht heb gestaakt en naar het Vondelpark ben gegaan. Later hoorde ik dat Müllenberg de zilveren medaille behaalde en kon ik een samenvatting bekijken bij de NOS van anderhalve minuut.

Dit najaar is het WK, ik hoop op beterschap.