Elke week stellen we een vraag aan Mart Smeets. De vraag van deze week gaat over Bauke Mollema. Is hij de Oranje-troef in de Tour de France? En wat denk je verder van de voorselectie van Blanco?

Door Mart Smeets

Het lijkt toch alleszins redelijk dat Bauke Mollema is aangeduid als speerpunt van de ploeg die straks als ex-Rabo en waarschijnlijk ex-Blanco in de Tour de France zal verschijnen.

Je hoeft bepaald geen raketgeleerde te zijn om juist de Groninger aan te wijzen als kopman. Typisch een geval van: discussie gesloten voordat-ie in feite geopend is. Mollema heeft voldoende rond kunnen kijken in het peloton om te weten op wie en op wat hij dient te letten.

Hij heeft zijn bijna-winst al gehad (die volkomen kansloze tweede plaats in een Touretappe in 2011 achter Edvald Boason Hagen die alleen weg was in Italië), hij heeft zijn aanstaande tegenstanders meegemaakt in diverse wedstrijden en dus geldt nu: gaan en geen excuses meer. Kan je het of kom je tekort en zo ja, waar dan?

Mijn inschatting: hij is taai genoeg, hij heeft een venijnige aankomstsnelheid, hij is niet sterk genoeg in de individuele tijdrit, maar hij fietst met een prettig aandoende nuchterheid. Daarbij is hij prettig in de omgang. Zonder hem ook maar met een centimeter druk op te zadelen, denk ik dat hij top vijf kan gaan rijden.

Vrije teugel

Dat Robert Gesink zijn eventuele rol als kopman verspeelde door zijn wankele manier van koersen in de Giro ligt ook in het vakje: redelijk. Gesink mag nu in de schaduw gaan rijden, moet zich vooral helemaal niets aantrekken van alle kritiek vanuit het putje en juist nu karakter gaan tonen. Hij moet in principe Mollema bijstaan, met de kans de vrije teugel te krijgen. Prettiger kan die taak niet zijn. Nu falen mag niet, dat zeg ik er wel bij.

De derde stoel aan tafel is voor LTD, Laurens ten Dam. Kom niet aan hem, zeg ik altijd. Vanaf zijn overgang van de amateurs tot en met heden ben ik fan van dat mens. Hij draagt karakter uit, vecht, woelt, valt, gaat door, voelt geen pijn en is al drie maal de beste Nederlander in Parijs geweest, vergeet dat niet.

Ten Dam is de bijna spreekwoordelijke atypische sportman die je eigenlijk altijd wel in een sportselectie aantreft. Laat hem zijn wie hij is, laat hem eruit zien hoe hij eruit ziet, laat hem.

Ik heb groot respect voor mannen met deze instelling en dit gedrag levert alleen maar een glimlach op. Misschien is een vroeg-in-de-ochtend-ziekenhuis-bezoek in Zwitserland wel de reden dat ik nog steeds het wielrennen volg. Hij, Laurens, snapt deze woorden. En ook die Nederlandse jongen die vlakbij Ten Dam alleen op een kamer lag en met wie ik een onthutsend mooi privégesprek mocht hebben nadat ik de in stukjes binnen gebrachte Ten Dam had verlaten.

Andere krachten? Ik ben ook fan van Tom-Jelte Slagter. Nuchterheid en duurzaamheid zijn eigenschappen waarmee hij de fiets opstapt. Na een week zal hij de favoriet van het Nederlandse fietsvolk zijn. Hij heeft iets van een anti-vedette en dat is hij ook. Handle with care, zou ik zeggen.

Prullenmanden legen

Andere bruikbare knechten? Daar gaan de ploegleiders over. Bram Tankink is een vaste kracht, met media-waarde. Dat heeft Lars Petter Nordhaug niet (voor Nederland), maar ik heb begrepen dat zijn inzet en waarde hoog ingeschat worden. Tom Leezer is de man die de spullen opruimt, de prullenmanden leegt, die werkt en die je steevast kapot ziet aankomen. Werken is een deugd; dat is een gegeven en hij draagt dat gezegde uit.

Maarten Tjallingii heeft al veel gereden en heeft, denk ik, de rol van kameroudste. Hij is intelligent en heeft de eigenschap van ouder wordende wijn. Haal de kurk eraf, laat de wijn ademen en de afdronk is goed. Tjallingii kan ook de boel een zwieper geven, hij schuwt een lange ontsnapping niet en wil nog wel eens kilometers vuile wind doorklieven om een kopman af te zetten. Jammer dat hij niet per kilometer zware arbeid betaald wordt.

Dan kom ik bij Lars Boom. Nog steeds een groot talent. Maar ronderenner? Hoe willen de ploegleiders hem gebruiken? Vrije rol? Meegaan in een vroege, lange ontsnapping? Wat wil de baas van hem? Direct, zichtbaar resultaat of onzichtbare labeur in het achterland? Dat is een voor de buitenwereld aardige vraag en (hopelijk) voor de teamleiding een weet. En voor Boom zelf?

En dan? Wie zal de negende man worden? Maarten Wynants, de Vlaamse werker-die-vaak-zwijgt of David Tanner, de volkomen onbekende Aussie? Ik zweer het: trek hem een zwart wielershirt aan, zonder opschrift en laat hem ergens in een Nederlandse koers meerijden en he-le-maal niemand zal weten wie deze man is. Hij was ooit ploeggenoot (Barloworld) van Christopher Froome…

Spookbeeld

En ja, ook de namen van Sep Vanmarcke en Mark Renshaw staan nog op de voorlopige lijst. Ik zou bijna zeggen: laat ze daar staan. Renshaw is een (te dure) sprintaantrekker. Voor wie? Vanmarcke is een trouwe klassiekerman. De Tour is geen klassieker.

Dat Luis Leon Sanchez niet is opgenomen, verbaast niemand. Ik ben benieuwd of men hem nog een rugnummer in de Vuelta gaat geven of dat hij voorzichtig, stilletjes en in de avondschemer de ploeg wordt uitgestuurd. Het spookbeeld van een Fuentes-lijntje blijft nog steeds bestaan en als deze ploeg ergens geen behoefte aan heeft. Elke faux-pas bij dit gezelschap zal als een woeste donderbui binnen onze sportwereld worden ervaren.

Heus, er is reden om voorzichtig enthousiast te worden als je de preselectie van Blanco ziet. Blijf op de fiets, let op, koers met verstand en bedenk dat Mollema vroeger altijd, ja altijd, met tegenwind op de fiets naar school en weer naar huis reed. Van tegenwind wordt een mens hard en goed.