De zomerstop is een mooie periode om voetbalplannen te smeden voor komend seizoen. Balgevoel gaat zéker een keer naar Partick Thistle.

Door Menno Pot

Heerlijk om je, in de voetballuwte van de zomerstop, alvast over te verkneukelen: welke voetbalcultreisjes gaan we maken in het nieuwe seizoen?

Voetbalcultreisjes? Jazeker: voetbalcultreisjes, je weet toch, van die jongenstripjes met veel bier, veel lol en een hoog Football Culture/Against Modern Football/'Ons Soort Jongens'-gehalte.

Zo’n trip heb je, als liefhebber van 'old skool' voetbalcultuur, af en toe nodig, naast al die wedstrijden van mijn eigen favoriete vereniging. Het kan een avondje Telstar of Royal Antwerp FC zijn, kan de Spakenburgse derby zijn, of die van Stockholm (AIK – Djurgården!), een weekendje St. Pauli, of wat dan ook.

Ik heb besloten dat ik in elk geval een keer naar een thuiswedstrijd van Partick Thistle ga, in Glasgow. Mijn Schotse vriend (en Jags-fan) Gordon zanikt me er al jaren over aan mijn kop, dus het moest er maar eens van komen.

Wat Rayo Vallecano van Madrid is, is Partick Thistle van Glasgow: de kleine, derde club van de stad, die niets van doen wil hebben met de sektarische haat tussen de twee lokale grootmachten. In het geval van Glasgow hebben we het dan uiteraard over Celtic en het geïmplodeerde, gedegradeerde, maar onverminderd grote Rangers: 'the Old Firm' of, zoals Thistle-fans liever zeggen, 'the Ugly Sisters'.

Als gevolg van de zelfverkozen en met toewijding gecultiveerde status van vreedzaam buitenbeentje hebben zowel Rayo Vallecano als Partick Thistle een cultstatus van jewelste en kunnen ze ter plaatse rekenen op de plezierig fanatieke steun van veel types die voor zoiets als ordinaire voetbalhaat gewoon ietsepietsie te slim zijn, onder wie veel jongens en meisjes uit de lokale alternatieve muziekscene.

Voetbalcultreis

Vooral het afgelopen seizoen vertelde Gordon over niets anders dan Partick Thistle. Niet zo vreemd, want ze beleefden een prachtseizoen, werden kampioen van de Schotse Tweede Divisie en speelden (tegen de trend van het afbrokkelende Schotse voetbal in) attractief combinatievoetbal met een zorgvuldig samengesteld, jong elftal.

Gordon woont al jaren in Amsterdam en is ook seizoenkaarthouder van Ajax, maar zijn Jags-seizoenkaart gebruikte hij dit jaar vaker, om maar zo weinig mogelijk thuisduels van de roodgelen van Thistle te missen. Slechts één van die thuisduels werd niet gewonnen.

Vanwege de clubkleuren (roodgeel) heeft Gordon overigens een vaag soort sympathie voor Go Ahead Eagles. Ajax, Thistle en de Eagles: u begrijpt, Gordon had een goed jaar.

Echter, een schitterend seizoen maakt een club nog geen uitgelezen bestemming voor een voetbalcultreis. Veel prachtige cultclubs zijn juist cult omdat ze niet zo gek vaak winnen – en dat dondert ook helemaal niet.

Thistle-initiatief

Wat Partick Thistle bijzonder maakt is, om te beginnen, het feit dat het – net als de 'Ugly Sisters' – een stokoude club is (van 1876), die al 104 jaar voetbalt in hetzelfde stadion-met-karakter: Firhill Stadium, ooit even buiten Glasgow gelegen (in het toen zelfstandige Thistle), maar nu in de levendige, maar keurige wijk Maryhill.

Waar supporters zich in Het Moderne Voetbal vaak onbegrepen en onwelkom voelen, legt Partick Thistle zijn lot met liefdevolle graagte in de handen van de fans: in de organisatie One Thistle zijn supporters verenigd die hun talenten, opleidingen en bekwaamheden inzetten voor de club. Er wordt gewerkt aan een socio-structuur zoals FC Barcelona die heeft, waarbij iedereen lid van de vereniging kan worden.

Een uniek, sympathiek en zeer succesvol Thistle-initiatief om de jeugd op de been te krijgen, weg van de Champions League- en Engelse topduels op allerlei nare betaalzenders: als je jonger dan zestien bent, mag je gratis naar binnen – en dat geldt óók als je supporter van de tegenpartij bent.

Laat de KNVB en de clubs van de eredivisie dát soort Britse initiatieven eens wat vaker bestuderen, in plaats van alleen de Britse Voetbalwet. Stadionbezoek moet je niet ontmoedigen en bombarderen met allerlei restricties, maar leuk maken.

Partick Thistle heeft dat begrepen. Ik moet erheen. En ik zal, als gierige Hollander, geen poging doen de meneer in het kassahokje wijs te maken dat ik pas vijftien ben.