Elke week stellen we een vraag aan Mart Smeets. De vraag van deze week: met de start van de Golden League-wedstrijdreeks is het buitenseizoen in de atletiek echt onderweg. Wat kunnen we verwachten in het post-olympische jaar?

Door Mart Smeets

Het meest opmerkelijke feit was wel dat er vanuit de atletiekwereld gemeld werd dat de belangrijkste sponsor vertrokken was en dat men op een houtje diende te gaan bijten. Geen grote geldprijzen meer, geen bonussen.

Hoe zou het toch komen dat in niet-olympische jaren de atletieksport pas op de plaats moet maken en niet alleen op financieel gebied?

Waar voor London, vorig jaar, ettelijke honderden miljoenen mensen aan de buis hingen en prachtige sport zagen, is de belangstelling nu in één klap beduidend minder. Waar ligt dat aan? Aan de weerschijn van de Spelen.

Als alles mooi, compact en snel achtereen opgevoerd wordt, lijken we met z'n allen graag naar atletiek te willen kijken. Ook voor de ochtendlijke series 100 meter liep het Olympisch Stadion vol. Men keek met ingehouden spanning naar de lopers, er was sfeer en de reacties van de mensen waren meer dan goed; men was laaiend enthousiast.

We zijn een flink half jaar verder, en? Juist, Tyson Gay heeft een mooie 9,86 laten klokken en in Nederland werd er gekeken naar Brian Mariano. Hij liep in een estafetteploeg 100 meter en als individuele sprinter de grappig klinkende 150 meter. Er werd, helaas, maar wel begrijpelijk, meer over zijn juridische problemen vermeld dan over zijn gelopen tijden.

Martina

Churandy Martina was ook bij die wedstrijden in Lisse. Om, zoals hij 'blij' zei 'lekker te kunnen trainen'. Maar ja, Lisse of Doha, het was enig verschil. Ik moest de uitslagen van de eerste Golden league-wedstrijd in Doha in de Nederlandse pers met een lantaarn zoeken. In Trouw bijvoorbeeld, toch een kwaliteitskrant, stond niet één letter, niet één regel, niet één uitslag.

Elders zag ik dat het belangrijkste onderdeel van die grote, internationale wedstrijd gewonnen was door David Rudisha. De olympisch kampioen op de 800 meter liep bijna drie seconden langzamer dan een half jaar geleden in zijn fraaie solorace van Londen. Nu was er, geloof ik, iets met de hazen. Die waren of te snel, of snapten het allemaal niet zo goed.

En om te weten te komen wat Usain Bolt had gedaan, moest je helemaal gaan spitten. Hij had in Georgetown gelopen, vond ik ergens en hij had nipt van zijn trainingsmaat Kemar Bailey-Cole gewonnen. Iets van zes duizendste van een seconde verschil, maar wel een tijd van boven de 10 seconden. Dit was trouwens een wedstrijdje op de Kaaimaneilanden en dus ook niet in Doha.

Dan vraag je natuurlijk waarom de sterkste sprinter ter wereld niet meteen op het grote toneel ging acteren. Zijn management maakte wel bekend dat hij in Moskou zal rennen bij de WK in augustus en ook zal hij starten (voor verschrikkelijk veel startgeld) in Zürich.

Dat is allemaal mooi, maar er kwam weinig opwekkend nieuws van de eerste internationaal grote wedstrijd van het jaar. Afstanden en tijden vielen tegen en het ontbrak aan spanning en hoogtepunten.

Of het moest de mededeling zijn dat de internationale atletiekbond in Al Jazeera een misschien wel nieuwe sponsor heeft gevonden. Op het moment van schrijven heb ik dit nieuwsbericht nergens bewezen kunnen krijgen, maar de geruchten zijn sterk.

Luchtledig bestaan

Het zou goed zijn als de topwedstrijden een goede sponsor voor de verre toekomst krijgen, maar in deze tijd van echte crisis (ook in de sport) zie je wat er gebeurt als er een belangrijke sponsor afhaakt en er een luchtledig bestaan ontstaat.

Het lijkt haast wel of topatletiek niet meetelt in dit naolympische jaar. En als dan Bolt bij zichzelf om de hoek een avondwedstrijdje gaat lopen in plaats van op een echte wedstrijd uit te komen…ja, dan mag je zeggen dat de atletiekleiders hun zaken eens op moeten schudden. Het excuus dat er geen sponsor voor handen is, betekent toch niet dat topatletiek maar in het grote vergeetboek moet raken?

En mag ik ook nog iets zeggen over het nieuwe nationale record hoogspringen? Nadine Broersen sprong afgelopen weekend over 1.89 meter. Ze verbeterde het record dat vanaf 1975 op 1.88 meter (Mieke van Doorn) stond. Kijk, dat is nog eens een weten-dingetje uit de atletiekwereld…