Mijn hart sloeg serieus een keer over toen ik het nieuws las van de week. Edwin van der Sar zou op 42-jarige leeftijd nog één keer onder de lat verschijnen bij Ajax komend weekend. 

Door Diana Kuip

De kersverse marketingdirecteur van Ajax zou bij de kraker tegen PSV de 'joker' zijn van trainer Frank de Boer. Aangezien Kenneth Vermeer geschorst is en derde keeper Mickey van der Hart met een blessure kampt, zou Van der Sar de perfecte invaller zijn achter Jasper Cillessen. Tenslotte staat 'ie toch op de loonlijst!

Recordinternational Van der Sar als troef bij de strijd om de koppositie, wat een briljante zet van De Boer. Bovendien kan Van der Sar dan alsnog zijn belofte inlossen; dat hij zijn carrière ooit zou afsluiten bij Ajax. Natuurlijk zal Cillessen de wedstrijd keepen, maar De Boer zal Van der Sar dan vast wel de laatste tien minuten laten invallen.

Onzin

Het nieuwsbericht bleek uiteraard totale onzin.

De Boer ontkrachtte het gerucht met de tekst: "Ik heb er nooit serieus over nagedacht. Edwin is misschien wel fit, dit moet je niet voor hem willen."

Doei dagdroom. Jammer man. Ik had er best even sippig om kunnen zijn geweest, ware het niet dat er nog dezelfde dag ander opbeurend Van der Sar-nieuws kwam. Misschien nog wel beter. Over Joe, Van der Sars zoon van vijftien. Ajax zou per brief aan vv Noordwijk hebben laten weten geïnteresseerd te zijn in de jonge evenknie van zijn vader.

Bij de afscheidswedstrijd van Van der Sar in 2011 konden we Joe al even in actie zien. Bizar hoe niet alleen de uiterlijke gelijkenis was, maar ook de houding en de bewegingen. Is 'ie nu al vijftien? Wat heerlijk. Nog een paar jaartjes en dan hebben we misschien wel een nieuwe Van der Sar in Oranj…

Nee

Nee, ik zal het niet opschrijven. Ik ben me bewust van de druk die er nu al op deze smalle schouders rust. En Van der Sar senior is dat ook. Toen ik hem een keer daarover interviewde - toen was Joe nog maar negen - vertelde hij hoe dubbel het voelde. "Dat is wel genieten hoor, dan zie je hem duiken en dan herinner je je meteen je eigen jeugd, en hoe je dat zelf deed toen je begon. En het is natuurlijk leuk als je zoon in je voetsporen treedt."

Maar anderzijds beangstigde het hem ook een beetje: "Ik heb natuurlijk wel aardig wat gepresteerd als ik dat zo kan zeggen, en als zoon zal je altijd met je vader vergeleken worden. Ik hoop dat hij met die druk om kan gaan."

Precies. Dus laten we - incluis mezelf - vooral niet onze eigen glazen ingooien en ons op de vlakte houden, zodat deze blonde jongeling in alle rust kan uitgroeien tot de vedette die er in hem schuilt.

Hoera!

Oeps sorry.