"Nee, daar klopt natuurlijk niks van Diaan." Mijn bokstrainer Ron en ik hebben het na afloop van de training nog even over het gevecht van Badr Hari. 

Door Diana Kuip

"Heb je gezien hoe Badr die wedstrijd uiteindelijk uit heeft gevochten?" vraagt Ron. "Al achteruit huppelend? Dat kan dus niet als je je middenvoetsbeentje zou hebben gebroken. En ook niet als je je banden zwaar hebt verrekt. Want dat is geloof ik het laatste nieuws toch? Dat het tóch niet was gebroken? Klopt gewoon niet."

Ron is altijd lekker duidelijk. En als iemand veel van vechtsport weet is hij het.

Ron vermoedt dus dat er niks mis was met Hari's voet: "Als je het mij vraagt ging hij sowieso maar één gevecht vechten. Pakt Badr het startgeld en verdient de K1 een smak geld aan de kaartverkoop en de tv-rechten die Badr oplevert. Iedereen blij."

Semmy Schilt

De K1 staat inderdaad bekend om zijn schimmige deals. In NUsport magazine beaamt vijfvoudig K1 wereldkampioen Semmy Schilt ook het bestaan van matchfixing in zijn sport.

Zo lag Schilt er in 2002 ineens halverwege het toernooi uit, omdat hij een blessure zou hebben opgelopen met bowlen. Onzin dus, zegt Schilt daarover nu. Maar het kwam de K1 beter uit als er in de finale populairdere vechters zouden staan.

In het geval van Badr zou die vlieger ook op kunnen gaan. De publiekslieveling mocht hier tenslotte 'op speciale uitnodiging' vechten, ondanks dat hij net een half jaar stil op een gevangenisbedje had gezeten en dus niet fit kon zijn.

En opvallend is ook dat Badr als enige vechter de anderhalve ton startgeld van tevoren schijnt te hebben gekregen.

En ja, er is inderdaad een foto van een dikke voet, maar die heeft Badr zelf gemaakt.

Toernooi

Maar om het zeker te weten bel ik Jens Olde Kalter, een journalist die nu een boek over Badr aan het schrijven is en mee was naar het toernooi. “Jens, mijn bokstrainer Ron denkt dat er niks mis was met Badr zijn voet. Jij was erbij. Wat denk jij?

"Jeetje Diaan." Het is even stil. "Ik kan in ieder geval dit zeggen: ik mocht als verslaggever helemaal nergens bij, en mocht met niemand praten. Dat heb ik bij alle voorgaande toernooien dus nog nooit meegemaakt."

"En toen ik tóch backstage ging werd ik er door de organisatie meteen uitgegooid. Ik heb in een winkelcentrum een petje en een trainingsjack moeten kopen om ongemerkt weer naar binnen te kunnen."

"Maar ook nadat Badr zijn voet zou hebben geblesseerd mocht er geen pers bij. Dus wat dat betreft zou je bokstrainer gelijk kunnen hebben. Anderzijds zag zijn voet er op die foto wel echt geblesseerd uit. Dus we zullen het voorlopig niet weten", aldus Jens.

Ah. Nou.

Dan gooi ik het zelf maar voor het gemak op dit zekerheidje: de trainer heeft altijd gelijk.

Lees het hele interview met Semmy Schilt in NUsport magazine. Het nummer ligt nu in de winkels en is zowel online als op de iPad bestelbaar.