MEERBEKE - Op de dag dat oer-Flandrien Briek Schotte overleed lieten de toppers van het Belgische wielrennen het in de Ronde van Vlaanderen lelijk afweten. In plaats van een eerbetoon aan de gestorven tweevoudig winnaar werd Meerbeke zondag het toneel voor een koele Duitse zege. Steffen Wesemann maakte in de eindsprint korte metten met zijn medevluchters Dave Bruylandts en Leif Hoste. Leon van Bon eindigde als vierde.

Bruylandts en Hoste waren niet de Belgen die voorin werden verwacht. Wielerminnend Vlaanderen had de hele week voorafgaand aan de Ronde slechts oog voor Museeuw, Van Petegem, Boonen en Vandenbroucke. Het viertal paste echter toen Bruylandts en Hoste gingen op de Muur, slechts Wesemann sloop attent mee om het karwei in Meerbeke tamelijk eenvoudig af te ronden.

Onbegrip

Er was verdriet bij de Belgen en enig onbegrip bij een Nederlander. Erik Dekker reed na de Muur in een tweede groepje met Wesemanns ploeggenoot Klier, de Spanjaard Flecha en Leon van Bon, ijzersterk maar in de tang omdat zijn ploegmaat Hoste op kop reed. "Ik snap Leon niet", zei Dekker naderhand. "Ik denk dat hij hier een kans op de overwinning heeft laten lopen. Ik zei hem nog dat Van Petegem slecht zat, maar ze gokten blijkbaar op Hoste."

Handrem

Van Bon fietste met de handrem op. "Het was niet aan mij om het gat dicht te rijden. Ik hoopte dat Leif ging winnen. Het was een patstelling", legde de Lotto-Domo-renner zijn beperkte steun aan Dekker uit. Pas op het moment dat Flecha afhaakte, deed Van Bon op het oog een poging de koplopers - waar Hoste tegen Wesemann weinig kans leek te hebben - te achterhalen. "Maar Leif was vandaag de sterkste van onze ploeg. Je gaat zo iemand dan niet met volle overtuiging achtervolgen."

Dekker

Dekker bleef zich verbazen. "Misschien dacht Leon dat ik super was, maar dat was ik zeker niet. Ik zat vandaag op belangrijke momenten te ver van achteren. Maar ik werd ook niet slechter. De rest blijkbaar wel, want ik kwam nog zo maar bovendrijven."

Het paste in het beeld van een merkwaardige aflevering van de Ronde van Vlaanderen waarin de specialisten als Van Petegem en Museeuw er in hun achtertuin niet in slaagden de wedstrijd naar hun hand te zetten. En uiteindelijk een outsider zijn eerste wereldbekerwedstrijd kon winnen omdat hij in de slotfase durfde te gokken.

Wesemann

Wesemann wist natuurlijk hoe verbeten twee Belgen om de winst in Vlaanderens Mooiste gingen strijden en pokerde in de laatste kilometer. "Toen Bruylandts aanviel heb ik alleen maar gedacht hoe graag ook Hoste de Ronde wilde winnen. Natuurlijk ging hij hem halen."

Het klonk o zo nuchter en vast zeer ontnuchterend voor vele Vlamingen die jaarlijks hun wereldbekerkoers tot hoogmis van het wielrennen bestempelen. Gelukkig voor hen gaf de 33-jarige Duitser, opgevoed in het DDR-regime, zijn zege nog een Belgisch tintje. Hij dankte uitvoerig zijn ploegbaas Walter Godefroot, die de Ronde in het verleden twee keer won. "Hij heeft me enthousiast gemaakt voor deze koers. Ik ben blij dat ik hem iets kan teruggeven voor alle verhalen die hij me al over de schoonheid van de Ronde van Vlaanderen heeft verteld."