Het zal maar in je paspoort staan. Beroep: allrounder. Je voelde je tot voor kort verbonden met Schenk, Ritsma en Zandstra, maar afgelopen weekeinde, tja, toen voelde je je opeens toch een klunsje op klapschaatsen. 

Door Nando Boers

Sweet Jesus, je zult maar schaatser zijn. Man, heb genade met die jongens. Wees lief voor ze, geef ze een gratis kop koffie als je er eentje in een hoekje ziet zitten, sla een arm om hem heen of juich de volgende keer in elk geval wat harder als je langs de baan staat.

Was Sven Kramer ooit beter dan afgelopen weekeinde in Heerenveen? Een paar keer misschien en slechts één keer in Thialf, in februari 2007. Bijna zes jaar later verbeterde Kramer ook nog eens zijn baanrecord op de vijf kilometer.

En die andere schaatsers? Tja, op Jan Blokhuijsen na, beoefenden zij afgelopen weekeinde een andere sport. Ze reden rondjes. Afzien om te winnen is misschien lekker, afzien en afgeslacht worden, is wreed. Zou Kramer überhaupt kijken naar de einduitslag en compassie voelen met Hadrik de Vries, Jos de Vos of wie dan ook? Ik hoop van wel.

Diepe zucht

Ik hoorde Kramer praten na afloop. Het kan wel wat beter, zei hij nog, die 500 meter, de bochten op de 1500 meter en die tien kilometer, die kon ook nog wel harder. Al moest hij zeggen dat voor het eerst in drie jaar er weer sneller dan dertien minuten over doen, 'wel lekker' was. Hij had zijn vijftiende allroundtitel gewonnen. Vijf keer Nederlands kampioen, vijf keer Europees kampioen en vijf keer wereldkampioen.

Ik keek naar de einduitslag. Hadrik de Vries had niet eens een tien kilometer mogen rijden natuurlijk en als hij zijn persoonlijk record had bekeken, zag hij staan: 14,33. Dat is dus nog een lange weg en een diepe zucht moet daarop zijn gevolgd.

Kramer zei: "Ik wil beter worden dan in mijn beste jaren. Dit is daar het begin van. Ik kom eindelijk weer op het niveau waar ik wil zijn. Je kunt wel zeggen dat ik hier naar heb gesnakt, ja. Het heeft me een jaar of vier jaar gekost. Ik ben blij dat ik daar weer ben. Ik ben frisser op de momenten dat het moet."

Radeloos

Als ik Hadrik de Vries was, of Jos de Vos, dan zou ik radeloos zijn. Of ik zou een cursus Zen en de kunst van het accepteren gaan volgen en als een razende mijn spirituele schaats-ik gaan voeden en mijn collega's aansporen hetzelfde te doen.

Want nog een paar van dit soort allroundtoernooien zonder geestelijke bijstand - via zelfstudie of ziekenhuisopname - en alle andere deelnemers smijten ooit op een zondagavond in december hun klapschaatsen in de vaart, verbuigen hun buizen of ze steken hun lycra schaatspak in de fik.

Dus als ik Kramer één advies mag geven? Stort snel in die kas van het Steunpunt Radeloze Allrounders, want anders schaats je zo dadelijk in je eentje een allroundtoernooi.