Vorig jaar had ik een fantasietje. Na de verwoestende 11-0 in Eindhoven dacht ik: als de zogenaamde grote landen nu eens een tijdje zouden doen wat Nederland deed tegen San Marino, met toewijding en concentratie een zogenaamd klein land aan gort spelen.

Door Auke Kok

Hoe verrukkelijk zou dat zijn? Misschien zouden de dwergen zich terugtrekken. Yes! Eindelijk geen postbodes en bakkers meer die zich negentig minuten verlagen tot een soort hypercatenaccio.

Duitsland had al eens het goede voorbeeld gegeven met een bijna verdovend lekkere 13-0 tegen San Marino. Ook Polen en België hadden een keer een dwerg met dubbele cijfers om de oren geslagen.

Als dat een trend wordt, mijmerde ik, wíllen Liechtenstein, Andorra, Cyprus, Montenegro, Moldavië, Armenië, Luxemburg, Malta, Faeröer, Azerbeidzjan, Albanië, Estland en Kazachstan niet eens meer meedoen.

Volkomen depressief zouden de almaar vernederde landjes de UEFA en FIFA verzoeken om een dwergencompetitie. Tegen elkaar zouden ze tenminste aan lekker voetballen toekomen. Fantastisch vooruitzicht.

Betonvoetbal

Maar nee. Met enkele B-spelers en niet al te veel concentratie en toewijding sukkelde Nederland met 3-0 langs Andorra. Een chagrijnig en nat avondje in De Kuip leverde vrijdag veel gemiste kansen op - letterlijk en figuurlijk.

Wat dat betreft hielp de 1-2 van een waarschijnlijk evenmin gemotiveerd Kroatië in Macedonië ook niet erg. En ook de 1-2 van Zweden op Faeröer droeg weinig bij aan de goede zaak.

Op deze manier komen we natuurlijk nooit van dat ondermaatse betonvoetbal af. De bonden zullen nu zeker vasthouden aan het idee van gelijke kansen voor iedereen, wat op het eerste gezicht sportief is, maar dat tot een irritant kijkspel leidt.

Wat nu? Als de bobo’s de dwergen niet voor het hoofd willen stoten, en als de grote landen op hun gemakkie naar gewone uitslagen gaan wandelen, zou het dan van de toeschouwers kunnen komen? Ze zaten er vrijdag wel ontzettend sneu bij, die mensen in hun poncho’s.

Terecht natuurlijk. Je zal maar veertig euro hebben betaald voor een droefstemmende serie mislukte passeeracties van Ruben Schaken tegen Andorra, het 201ste land op de FIFA-ranglijst.

Met 38.000 toeschouwers was De Kuip verre van vol, trouwens, en dat biedt perspectieven. Ja, als de mensen in serieuze voetballanden wegbleven bij dit soort nepinterlands, zouden de bobo’s dan niet schrikken?

Desolaat

Het zou een verschrikkelijk gezicht zijn: Italië-Armenië, nul toeschouwers. Helemaal niemand bij Portugal-Luxemburg. Een desolaat galmend Olympiastadion bij Duitsland-Kazachstan.

Onhaalbaar, dat weet ik ook wel, want krijg dit maar eens georganiseerd. Maar een fijn idee blijft het, overal toeschouwers die wegblijven omdat ze vóetballers willen zien, geen aanstellers. Ontken het maar niet: geen speler zo cynisch als de dwerg zonder belangstelling voor het andere doel.

Onbegrijpelijk dat sommigen daar nog steeds warmte voor opbrengen, voor die veredelde handballers met hun eindeloze gezanik. Ik al lang niet meer.

Een beter gevoel overhouden aan een 3-0 nederlaag zonder één schot op doel, dan aan een 8-0 verlies waarbij je tenminste hebt geprobéérd normaal te voetballen: met zulke mensen is iets helemaal mis.