ROANNE - Met de overwinning in de derde etappe van Parijs-Nice gaf Leon van Bon dinsdag weer een teken van leven. "Je ziet 'm soms weken niet en dan ineens staat hij er", zei zijn ploegleider Claude Criquielion na een heldhaftige vlucht met de Duitser Thomas Ziegler. Over de sprint had Van Bon zich niet eens zorgen gemaakt. "Ik denk niet dat ik in dit soort situaties vaak verlies."

Van Bon had geleden onderweg. Ontsnapt na 31 kilometer, gevolgd door Ziegler die net als Van Bon geen bedreiging vormde voor klassementsleider Jörg Jaksche, werden de bermen al snel besneeuwd en daalde de temperatuur onder het vriespunt. "Het was een lange dag", keek hij terug. "Vooral de laatste klim, in de sneeuw, was niet echt prettig. Het peloton kwam bovendien steeds dichterbij."

Ziegler

Het tweetal ("Ik kende die Ziegler helemaal niet") bereikte een maximale voorsprong van een klein kwartier, maar had op dat moment nog maar twee minuten over. "Je weet dat CSC de komende dagen nog veel op kop moet rijden en er op een dag als vandaag mogelijkheden zijn. Maar niet iedereen liet het lopen in het peloton."

Het waren met name de ploegen Quick-Step en Liberty Seguros die het tempo opvoerden. De Spanjaarden wellicht voor straf omdat ze een dag eerder geen man mee hadden voorin, de Belgen voor Tom Boonen, de rappe finisher die uiteindelijk op 25 seconden ook derde werd. "Ze zijn vandaag voorin in een vliegtuig gestapt", sprak Boonen vol bewondering. "En ik voel me alsof ik zes uur in een vrieskist heb doorgebracht."

Koud

Koud had Van Bon het ook gehad. Alleen in de laatste kilometers niet meer. "Door de inspanning en wellicht ook door het mooie vooruitzicht." Een Van Bon in het zicht van de finish met één of een paar medevluchters is zelfbewust, altijd geweest. Zo won hij Tour-etappes, zo reed hij een mooie erelijst bij elkaar.

Maar hij kan ook periodes onzichtbaar zijn. "Weken soms", wist ploegleider Criquielion, die zijn renners maandagavond slapheid had verweten omdat ook Lotto-Domo de slag had gemist. Er moest maar eens gewonnen worden, had ook Van Bon geconcludeerd. "En met Robbie McEwen in de ploeg moet ik dat op deze manier doen. In de finale rijden we immers altijd voor hem."