LOMMEL - Motorcrosser Marc de Reuver heeft dit jaar maar één ambitie: wereldkampioen worden. Tweede of derde plaatsen tellen niet meer voor hem. "Die vind ik net zo slecht als de twintigste."

De Amstelvener is klaar voor een coup. Hij is pas 21 jaar, maar draait al vier seizoenen mee in het circuit van de Grote Prijzen, het mekka van de motorcross. Vorig jaar leek De Reuver op weg naar zijn eerste wereldtitel, maar een lelijke val in juni in een cross in Oss maakte een voortijdig einde aan het seizoen. "Heup uit de kom. Pas na vijf uur kregen ze het gewricht weer op zijn plaats. Ik heb geschreeuwd van de pijn, maar ik weet er niets meer van. Er is een stuk uit mijn geheugen weggeslagen."

Smak

Die lelijke smak maakte hij in een wedstrijd waar niets op het spel stond. "In dat soort races ben ik wel eens te overmoedig. Doorgaans ben ik erg zeker van mezelf en knal ik er vol in. De eerste twee jaar in de Grands Prix vloog ik er ook regelmatig hard af, maar het lukt nu in de belangrijke wedstrijden steeds beter mezelf in de hand te houden."

Revalidatie

De revalidatie van De Reuver duurde maanden. Dat was een moeilijke periode voor de begenadigde crosser die op zesjarige leeftijd al zijn eerste nationale titel veroverde en zich nog altijd de jongste Nederlands kampioen aller tijden mag noemen. "Ik ben, geloof ik, één keer op vakantie geweest zonder motor. Ik kan me eigenlijk een leven zonder niet voorstellen."

Boonen

Hij traint en leeft al jaren als een prof. Tegenwoordig onder de hoede van de Belg Johan Boonen, een ervaren crosser die veertien jaar in de GP's rouleerde. De Reuver woont in de zware trainingsmaanden zelfs in bij Boonen. In Lommel, net over de grens onder het Brabantse Valkenswaard, zijn de crossterreinen voor het uitkiezen. "Hier in België leeft de motorcross veel meer. Dit land heeft ook de kampioenen in huis: Smets, Everts, Ramon. In mijn woonplaats Amstelveen kan ik niet uit de voeten. Daar snappen ze niets van wat ik doe."

Toeverlaat

Boonen is behalve trainer ook steun en toeverlaat. "Bij iedere sporter gaat het wel eens even niet. Dan heb je iemand nodig die je weer op het rechte spoor zet. Voor mij is dat Johan." Rond de jaarwisseling had hij zijn mentor weer hard nodig. Een longontsteking hield De Reuver twee weken in bed en verstoorde zijn voorbereiding op het nieuwe seizoen. "Ik zat pas eind januari voor het eerst op de motor. Dat is aan de late kant. Mijn conditie was wel in orde, want ik had veel gefietst en hard gelopen, maar dat is de helft van je training. Je moet ook je uren maken op de machine."

Niettemin ziet De Reuver het komend jaar met zelfvertrouwen tegemoet. Zijn oppermachtige zege afgelopen weekeinde in Gemert in de eerste cross om het open Nederlands kampioenschap toonde aan dat hij klaar is voor de wereldtitelstrijd, die op 21 maart opent met de Grote Prijs van België in Zolder.

De Nederlandse motorcross beleeft bepaald geen hoogtijdagen. De Reuver is dit jaar de enige Hollander in de GP's. Nieuw talent heeft zich nog niet aangekondigd. Bovendien moet hij zijn teamgenoot Erik Eggens missen. De Drent neemt een jaar rust wegens een hardnekkige rugblessure. "Erg jammer. Ik had altijd veel lol met Erik. Zag hem absoluut niet als een concurrent. Ik vrees wel dat het einde carrière is voor hem. Normaal gesproken kun je er niet straffeloos een jaar tussenuit. Dan kom je niet meer terug aan de top."

De Reuver zelf meent dat zijn absolute top nog moet komen. Hij weet nu al dat hij na dit cross-seizoen Europa de rug toekeert en naar de Verenigde Saten oversteekt. Hij heeft een contract getekend voor de supercross in de stadions, het walhalla van de motorcrosser. "In de VS ben je echt iemand als motorcrosser. Daar komen 50.000 mensen af op de stadioncrosses. Dat zijn ware spektakels met enorme bulten in het parkoers. Machtig mooi om daar straks met de grote jongens mee te doen. Maar eerst hier die wereldtitel zien te pakken. Voor minder doe ik het niet."