Probleem met mijn blaas. Ik zit op de bank voor de tv, moet on-ge-lo-fe-lijk nodig plassen, maar het handboogschieten is net bezig. Dat móet ik zien. Maar zodra het pijltjesschieten klaar is, schakelen we meteen over naar het baanwielrennen.

Door Thijs Zonneveld

Geen tijd voor toiletbezoek, want dat móet ik zien. Van het baanwielrennen gaan we door naar de series van de 4x129,5 meter schoolslag. Dat móet ik zien.

En de rest van de dag zit ik ook aan de tv vastgeklonken: de triatlon is bezig, de kwalificaties voor de finale van het kogelstoten zijn loeispannend en er doen mensen kunstjes op een paard. Dat móet ik allemaal zien.

Eerst het EK voetbal, toen de Tour de France, nu de Olympische Spelen - ik zit op de bank en ik kijk sport, meer dan dat is mijn leven niet meer. Mijn ogen zijn vierkant, van mijn joggingbroek kun je soep koken en het is maanden geleden dat ik nog eens gedoucht heb.

Neusknijperzwemmen

Ik heb doorzitplekken, geloof ik. De vaat staat opgestapeld tegen het plafond, de vloer is bezaaid met lege chipszakken en colaflessen. De deur kan niet meer open omdat er te veel ongeopende post op de mat ligt - de pizzakoerier propt de calzones door de brievenbus. Ik slaap met mijn ogen open voor de tv, tijdens de herhalingen van de herhaling.

Ik heb 398 onbeluisterde voicemailberichten op mijn telefoon. Mijn moeder zal zich vast ongerust maken, maar ik kan haar niet terugbellen - dan mis ik de kwartfinale gemengd pingpong (Hong Kong tegen Tonga: kraker!) of de vijfhonderdnegenenzeventigste medaille van Michael Phelps. Telefoontjes van vrienden druk ik weg - hoe durven ze me te bellen tijdens de vrije kür van het neusknijperzwemmen? Waar mijn vriendin is weet ik niet.

Tv-kijken is de enige echte topsport van deze zomer. Die atleten hebben het maar makkelijk; die concentreren zich op hun onderdeel en kunnen de rest van de dag dutjes doen, op internet surfen en zich het schompes eten bij McDonald's in het olympisch dorp.

Als tv-kijker kun geen seconde verslappen, want dan mis je essentiële informatie. Bij het EK voetbal en de Tour was het nog te doen (daar waren er geen zesentachtig wedstrijden tegelijk bezig), maar op de Olympische Spelen word je pas écht getest als sportkijker. Er gebeurt te veel.

Peloton vliegen

Naast mijn tv staan drie computers continu livestreams en uitslagen te braken. Eén wegtrekker en je hebt de gouden tand van Churandy Martina of een glimlach van Maria Sjarapova gemist.

Eén keer knipperen op het verkeerde moment en je ziet het moment niet waarop een Colombiaanse wielrenner een vakantiehuisje met zwembad, sauna, bowlingbaan en jacuzzi in Kazachstan krijgt.

O ja. Dat probleem met mijn blaas was makkelijk opgelost. Ik pis gewoon in de plantenbak, met mijn ogen gericht op de buis. Het ruikt misschien een beetje raar en er cirkelt een peloton vliegen rond, maar dat maakt niet uit.

Hygiëne is een overschat begrip wanneer er sport op tv is.