Het is twintig jaar geleden nu, maar de naam Dream Team bestaat nog steeds in de grote sportwereld. Sterker nog: het is een begrip geworden, heel vaak verkeerd gebruikt overigens, maar dat mag de pret niet drukken.

Door Mart Smeets

Simpel gesteld: er is slechts eenmaal een Dream Team geweest en dat was in 1992. Het was de Amerikaanse basketbalploeg tijdens de Spelen van Barcelona. Alles dat daarna kwam, alles wat met II of III of zelfs IV werd geduid, was fake, namaak, niet echt.

Het Dream Team was een selectie sportmensen die vrij goed kon basketballen en die een uitstraling had waar nauwelijks nog een andere ploeg (in welke sport dan ook) aan kan tippen.

De NBA had op een voortreffelijke manier zijn marketingapparaat gebruikt en via dat kanaal een verhaal rond de ploeg in elkaar getimmerd waar iedere levende sportvolger niet omheen kon.

Leattner

Het Dream Team was een nauwkeurig samengestelde selectie van NBA-spelers (met uitzondering van Duke-forward Christian Laettner, over hem zo meer) die een reputatie, een naam en een carrière hadden opgebouwd.

Misschien dat andere spelers er op basis van scoringsdrift of spierkracht ook wel ingepast hadden, maar de elf NBA-profs die de reis naar Europa maakten, waren de door en door gescreende supervertegenwoordigers van de NBA, de, bij zelfproclamatie, sterkste basketbalbond ter wereld.

Voor diegenen die het verhaal wellicht kwijt zijn: de ploeg bestond uit Charles Barkley, Clyde Drexler, Larry Bird, Karl Malone, John Stockton (grappig, maar die twee namen worden bijna altijd samen genoemd), Michael Jordan, Scottie Pippen, Patrick Ewing, Chris Mullin, David Robinson, Magic Johnson en de eerder genoemde Laettner.

Pispaal

Deze laatste was een zeer getalenteerde collegespeler en werd meegenomen als bewijs van goed gedrag: de Amerikaanse basketbalwereld dacht ook aan haar jeugd en Laettner was de spreekwoordelijke twaalfde man, misschien ook wel de 'pispaal' binnen de ploeg en in elk geval een uitzondering.

Coach Chuck Daly, de nette technisch leider, overleden in 2009, had immers elf multimiljonairs samengebracht en daar deze spijkerbroeken dragende student bij geplaatst.

De beste speler ter wereld (Jordan), de beste blanke speler ter wereld (Bird), een hiv-positieve man (Magic), de beste zuivere schutter (Mullin) en de beste basketbal spelende militair (Robinson) speelden er. Zo kon je een hele lijst maken om die te beëindigen met de meest grappige speler ter wereld (Barkley).

Feesten

Hoe je tegen de ploeg aan keek: alles was aanwezig: kracht, macht, souplesse, snelheid, rebound, schot, transitie, overleg, charme, arrogantie, brutaliteit, sadisme, speelsheid, de wil te winnen en misschien nog wel 37 belangrijke eigenschappen.

Het Dream Team begon haar training met een verlieswedstrijd (54-62) tegen een selectie van Amerikaanse collegespelers in San Diego en vanaf dat moment werd er niets meer verloren.

In Barcelona namen opponenten foto’s tijdens de wedstrijden. Op de bank van de tegenstanders van Team USA werd meer geflitst dan onder de basket: iedereen wilde graag met Jordan of Magic op de foto en het gehele verblijf van de ploeg werd een ziedende zee van feesten, winnen, jubel, lol, vakantie en propaganda voor de NBA.

Uithangbord

Als de spelers golf gingen spelen, renden er 73 cameraploegen mee, als Barkley, als een soort rattenvanger van de Ramblas, ging stappen, volgden honderden incrowd volgers Sir Charles, als de mannen buitenshuis gingen eten, puilde het betreffende restaurant uit.

Het Dream Team was, ineens, en goed voorbereid door de marketeers van de NBA, het uithangbord van de Spelen geworden.

De Amerikaanse journalist Jack McCallum heeft er zojuist een boek over doen verschijnen: de titel is simpel - Dream Team - en de Amerikaanse prijs bedraagt 28 dollar. ISBN 978-0-345-52048-2 voor de liefhebbers. Dit boek leest als een NBA-wedstrijd. Het is een ‘must’ voor basketbalgekken.

In alle bescheidenheid; ik schreef voor uitgeverij L.J. Veen in november 1992 Dream Team. De uitgever zag weinig in zo’n gespecialiseerd boek. Voordat we het wisten was het boek uitverkocht. Nee, geen herdruk. Soms wordt er op Marktplaats nog wel eens naar gevraagd. Tot 300 euro wordt er geboden.

Beste basketbal ooit

Wat ik hiermee wil zeggen? Dat alles dat rond het Dream Team gebeurde, reden was voor de moderne sportvolger om te kijken, luisteren of lezen.

De verhalen van de bezoeken aan het casino van Monte Carlo, de ideale wedstrijd die men ooit speelde (een scrimmage in Frankrijk tussen twee zestallen) en die door alle betrokkenen als 'het beste basketbal ooit gespeeld' werd verklaard…alles wilden en willen we nu nog steeds weten, opsnuiven en in ons sportgevoel meenemen.

Vandaar dat de uitgave van de Franse sportkrant L'Equipe op zaterdag 21 juli een heel speciale was. Bij de krant werd een 132 pagina’s tellende bijlage over het Dream Team gevoegd.

Het is een prachtige, machtige uitgave met korte, leuke verhalen en nog mooiere foto’s. Iets voor liefhebbers. Probeer die bijlage te scoren en bewaar dat ding goed. L'Equipe, 4 Cours de l’Ile-Sequin, 92102 Boulogne-Bilancourt Cedex BP 10302. Frankrijk. Niet geschoten is altijd gemist, nietwaar?

De ondertitel van het blad luidt: Le rêve continue…de droom gaat door. Zo is het. Wat de Amerikaanse ploeg straks in London ook gaat doen, er blijft maar één Dream Team in deze sportwereld. Dat van 1992.