PIJNACKER - Van schlemiel tot winnaar. Richard Groenendaal kon het zelf nauwelijks geloven. Na een seizoen vol tegenslag stond de Brabander zondag in Pijnacker overladen met bekers en bloemen op de hoogste tree van het erepodium. Met de winst in de laatste wereldbekerwedstrijd van dit seizoen en de eindzege in de cyclus gaf hij zijn verloren geachte seizoen toch nog glans.

”Het is ongelooflijk”, stamelde Groenendaal na afloop van zijn eerste grote zege van dit seizoen. “Dit had ik nooit verwacht. Ik ben vooral blij dat ik heb kunnen laten zien dat ik nog steeds kan crossen. Deze zege betekent enorm veel voor mij. Die wereldbeker is een mooi extraatje, maar ik ben realistisch genoeg om te zeggen dat ik dat niet zelf in de hand had. Mijn seizoen is nu ook niet opeens geslaagd, maar ik ben blij dat ik er toch nog wat balans in heb kunnen brengen.”

Dubbele punten

Groenendaal dankte de eindzege in de wereldbeker, de derde in zijn loopbaan, aan de dubbele punten die in de laatste wedstrijd te verdienen waren. Bovendien werkte de rivaliteit in de Belgische ploeg in zijn voordeel. Sven Nijs, tot Pijnacker leider in de cyclus, had bij de eerste vijf moeten eindigen om bij de dagwinst van Groenendaal de beker te pakken.

Maar zijn landgenoten weigerden mee te werken aan een triomf en gingen voor de resterende ereplaatsen vol de sprint aan. De ontgoochelde Nijs werd zevende. ”Meer dan ooit heb ik vandaag gevoeld hoe alleen ik sta in de veldritwereld. Dit doet enorm veel pijn.”

Groenendaal ging er aanvankelijk van uit dat hij de prijzen met zijn teamgenoot Nijs zou delen. De twee Raborenners namen op het snelle parkoers in Pijnacker al snel de leiding in de wedstrijd. ”Nijs had zaterdag in Eeklo gewonnen, dus ik dacht dat hij in vorm was. Mijn benen voelden ook goed, maar ik had er vrede mee als ik de winst zou pakken en hij de wereldbeker. Ik wilde het samen met hem doen.”

Sven Nijs

Nijs kon echter niet volgen toen Groenendaal het tempo verhoogde. De wereldkampioen van 2000 voelde zich ijzersterk en was erop gebrand voor eigen publiek iets te laten zien. Met een extra trainingssessie op het parkoers onderstreepte hij zaterdag al zijn serieuze bedoelingen. “Na het mislukte WK wist ik dat dit de enige wedstrijd was, waar ik mijn seizoen nog een beetje goed zou kunnen maken. Ik wilde daarom niets aan het toeval overlaten. Ik ben blij dat het goed heeft uitgepakt.”

Geblesseerde knie

Gedragen door de steun van het publiek wist Groenendaal zijn voorsprong steeds verder uit te bouwen. Het gat met de Belgische achtervolgers liep op tot bijna een minuut. Al ver voor zijn laatste meters begon hij aan zijn feestje. Hij stak zijn knie in de lucht, toen hij over de finish kwam. Het gewricht liep als een rode draad door zijn mislukte seizoen.

Door een blessure aan de knie kon hij afgelopen zomer nauwelijks trainen en had hij geen inhoud genoeg om de strijd met de Belgische concurrentie aan te gaan. Voor Pijnacker waren zijn hoogtepunten de nationale titel en een tweede plaats bij de wereldbekerwedstrijden in Koksijde en Nommay.

”Deze overwinning is een extra stimulans om er deze zomer weer vol tegenaan te gaan”, aldus Groenendaal, die zondag ruim 26.000 euro verdiende. “Het is wel duidelijk geworden dat je het zonder arbeid niet redt. Maar ik ben gemotiveerder dan ooit en zal er alles aan doen er in oktober weer te staan.”