Als er een hype ergens plaatsvindt, dan is het zinvol er met eigen ogen te gaan kijken.

Jeremy Lin maakte in twee weken naam over de hele wereld; de relatief kleine basketbalspeler van Taiwanees-Amerikaanse afkomst zorgde voor een enorme stormloop op kaartjes bij de New York Knicks.

Zijn spel haalde 'high-light films' van Noorwegen tot Nieuw-Zeeland, zijn populariteit in 'The Big Apple' was goed voor een miljoenenomzet in allerlei NBA-prullaria en de grote sportwereld had iets om over te praten: een Taiwanese guard, door de gehele basketbalwereld over het hoofd gezien, genegeerd door hoog gekwalificeerde coaches, werd ineens en voor heel even het centrum van de sportwereld.

New York kende zijn twee weken van grote tevredenheid, maar die tijd ligt al weer achter ons. Afgelopen vrijdag zag ik (op de televisie) Milwaukee van New York winnen op een manier die beangstigend was. Het zwakke Milwaukee kreeg alleen maar open kansen op driepunters en Lin verzoop met zijn ploeggenoten.

Verbouwereerd

Het leek nergens naar wat New York deed, de duur ingekochte aanwinsten Baron Davis (lijkt me te oud en te stram, na zijn afwezigheid van meer dan een seizoen) en J.R. Smith (teruggehaald uit China, maar waarom?) bakten er niets van en de tegenstander van Lin, de linkshandige Brandon Jennings, had een heerlijke avond: hij dartelde rond de verbouwereerde Lin die gewoon een slechte week meemaakte.

Op zondagmiddag zat ik in Madison Square Garden en zag ik de hype van dichtbij. Ik hoorde het gejuich van de bijna twintigduizend mensen toen Lin voorgesteld werd, ik zag al die kinderen en volwassenen in Lin-shirts lopen en... ik zag de 76ers met zeer eenvoudig basketbal winnend uit de Garden weglopen.

Een donker boegeroep begeleidde de Knicks naar de kleedkamer. Na een goede week op een grote roze wolk van overwinningen geleefd te hebben, zijn de Knicks terug waar ze eerder dit seizoen waren: waardeloos, onsamenhangend basketbal dat uitsluitend verlieswedstrijden oplevert.

Met interesse heb ik de mens Lin gevolgd gedurende de drie uur dat ik hem kon zien. Hij is serieus en bescheiden, hij is zeker niet de leider van de ploeg, maar wie dat wel is, mag God weten.

Carmelo Anthony, de grote afwezige tijdens de Lin-winstwedstrijden, speelt voor zichzelf en voldoet. Nu hij terug is in de opstelling moet Lin inleveren. Melo gedoogt de aanwezigheid van Lin; meer niet. Amare Stoudemire is een prachtige speler, maar hij heeft een aangever nodig. Dat was Lin, maar de 'chemistry' in de ploeg is weg sinds Melo de bal graag wil hebben.

Apenzuur

En dus heb je een sterke coach nodig die een idee heeft voor zijn spelers, die de lijnen uitzet. Helaas is de coach van de Knicks, de in Italië geschoolde Mike D'Antoni, niet die man.

Ik zag Lin spelen voor wat hij waard was en dat was niet voldoende. Hij speelde slordig, schoot matig en werkte zich het apenzuur. Ja, hij was zich bewust van zijn naam, van zijn faam, maar iets in zijn spel stagneerde. Hij was niet scherp, niet uitgerust en deed enorm zijn best. Maar de andere Knicks speelden allen voor zichzelf en zelden als ploeg.

Het boegeroep van het publiek na afloop was veelzeggend. De teleurstelling van weer een verlies was groot. Lin schoot achttien maal en tekende voor veertien punten. Vergeleken bij zijn droomweek is dat weinig, maar tegenstanders weten nu hoe ze hem moeten spelen, hoe ze hem moeten bewerken en moe moeten krijgen. Lin kon ook als 'passer' niet echt overtuigen, hij kwam niet boven de tien assists, maar werkte zich rot.

Teleurgesteld? Nee, dat ook weer niet. Ik heb met enorm veel plezier naar dit proces zitten kijken. De Knicks hebben gewoon geen goede ploeg en de hype van drie weken geleden gebeurde omdat het onverwacht was, omdat de tegenstanders van de Knicks niet beter wisten en omdat Lin heus wel een goede speler is en zal blijven. O ja, hij neigt naar slordig spel, dat weer wel.

Lin-believer

Maar is hij de redder van New York en de man die de NBA in begin 2012 een nieuwe gezicht gaf? Nee, dat niet. De hype was leuk en ja, ik kon een mooi shirt voor Matthijs van Nieuwkerk kopen (een 'Lin-believer'), maar er moet nog heel wat water door de Hudson stromen voordat de New York Knicks echt goed als ploeg gaan spelen.

De ego's van de andere Knicks zijn te groot om Lin als leidende speler te accepteren en, eerlijk gezegd, Lin heeft ook niet de eigenschappen die daarvoor nodig zijn.

Met eigen ogen gezien. In New York. Op een heerlijke zondagmiddag. Een hype is altijd groter dan de werkelijkheid, zo bleek maar weer.