Het was een spannende Klassieker in De Kuip, met speciale dank aan Jan-Joost van Gangelen en Björn Kuipers voor hun zinderende kleedkamer-act.

Opgewonden verslaggevers in de kranten, meningen die als granaatscherven in het rond spatten via sociale media en op de werkvloer, Johan Cruijff die maar weer eens de noodklok luidt... Het kan allemaal maar één ding betekenen: het was een memorabele Klassieker in De Kuip. Niet qua voetbal, natuurlijk, maar dat geeft niet.

De verhitte discussies over de vraag hoe belangrijk die onterecht gegeven strafschop was, boeien mij persoonlijk niet zo: de uitslag was 4-2, wat buitengewoon mooi is voor Feyenoord, en behoorlijk shit voor Ajacieden als ikzelf, maar ik vertrouw erop dat de meeste betrokkenen het ook ditmaal wel weer zullen overleven.

Belangrijker is het dat we in minstens één opzicht allemaal winnaar waren, gisteren: dat gesprekje met de scheidsrechter in de rust!

Bespottelijk tafereel

Op Twitter riep men om het hardst dat het een bespottelijk tafereel het was, ex-scheidsrechter Mario van der Ende voorop. Dat was het inderdaad. En daarom zeg ik: vanaf nu altijd doen. Ik vind het nu al een onmisbaar ingrediënt van een voetbalwedstrijd.

Ik wil álle scheidsrechterskleedkamertjes van de eredivisie zien. Allemaal. Deze was alvast prachtig: grote spiegel aan de wand (door Kuipers vast en zeker gebruikt om zijn kuif goed te leggen), systeemplafonnetje, schelle TL-verlichting en een kolossale old skool-televisie aan de muur.

Het zal allemaal wel bewust zo aangelegd zijn: hoe hectisch ook de wedstrijd, in dit vertrekje ben je binnen één nanoseconde bevrijd van elke vorm van opwinding.

En dan die vier mannen, die duidelijk totáál geen zin hebben in Jan-Joost van Gangelen. “Goeiendag. Hoi. Hallo allemaal,” zegt Van Gangelen (een stuk of drie quasi-ontspannen begroetingen aan elkaar knopen; ik had het ook gedaan). Er komt geen wedergroet.

Zónder camera had je de twee grensrechters eenvoudig kunnen stangen door ze ‘grensrechter’ te noemen (“Dat heet assistent-scheidsrechter! Ik ben volwaardig lid van het arbitraal kwartet!”), maar hier zijn ze graag grensrechter. Het pashokjeslicht vergroot hun doodsangst uit: spaar me, ik ben maar een grensrechter, negeer mij.

De positie die de ‘vierde man’ inneemt op het moment dat Van Gangelen binnenstapt, is intrigerend. Staat hij te urineren tegen de radiator? Wilde hij niet herkenbaar in beeld en besloot hij daarom nonchalant uit het raam te kijken, zich net iets te laat realiserend dat het rolgordijn dicht is?

Bedreiging

Dan Kuipers zelf. Bescheiden als hij is, heeft hij het krapste hoekje van de kleedkamer uitgekozen, tussen de tafel en een manshoge zwarte locker, met die loodzware tv als een zwaard van Damocles boven zijn hoofd. Hoe symbolisch: de tv als bedreiging.

Hij gaat netjes staan en zegt iets over de goede sfeer, maar hij weet natuurlijk al waar het heen gaat. Door Van Gangelens besliste formulering (“een zéér discutabel moment”) realiseert hij zich ook dat heel Nederland al weet dat hij ernaast heeft gezeten. Wat nu? Wat is nu een verstandige reactie, live, met de helft van de wedstrijd nog voor de boeg?

Zinderende televisie. Je ongelijk toegeven is namelijk een psychologische drietrapsraket. Fase 1: bij je punt blijven. Fase 2: een slag om de arm inbouwen (“zoals ík het waarnam...”, “het was erg lastig te zien”). Fase 3: capitulatie.

Gekamde haartjes

Tot nu toe zagen we altijd alleen fase 2 op tv: de gedouchte scheids met gekamde haartjes, staand voor een wand met sponsornamen, in Studio Sport. Hij heeft de beelden gezien en binnensmonds gevloekt, fase 1 is niet geloofwaardig meer en dus passé, maar voor fase 3 is hij mentaal nog niet helemaal klaar.

Jan-Joost van Gangelen schonk ons fase 1, live op de verrekijk, en hij lijkt me de uitgelezen figuur om de drietrapsraket te completeren: hij moet over een weekje nog even met de camera langs huize Kuipers. “Hé, hoi, Björn, hallo, goeiendag, hoe gaat het, alles kits? Ik was even benieuwd: hoe denk je er nu over?”

In de deuropening van zijn eigen, vertrouwde woning in Twente, zal Kuipers, het bovenste knoopje van zijn overhemd los, ontspannen fase 3 binnenstappen. En we zullen hem allemaal vergeven. Ik wel, in elk geval.