De laatste zin van de e-mail was de mooiste. "Wis dit bericht uit je mailbox, anders snijden ze mijn ballen eraf", schreef Alexandre Kolobnev.

Maar Alexandre Vinokoerov vergat de e-mail te wissen; het bericht lekte uit toen het Zwitserse magazine L'Illustré zijn mailbox hackte. En daarom weet de hele wereld nu dat 'Vino' Luik-Bastenaken-Luik vorig jaar van Kolobnev kocht voor 100.000 euro.

De internationale wielerunie is een onderzoek gestart - en heeft gedreigd de betrokkenen te straffen. Zo loopt 'Vino' het gevaar dat hij zijn zege kwijtraakt. Ik vind dat nogal een overdreven reactie. Ik ga 'Vino's' 'leninkje' aan Kolobnev niet goed praten, maar ik begrijp het wel.

Wielrennen is geen spelletje. En ook geen sport. Wielrennen is veel meer dan dat. Net als in het echte leven is alles te koop. Je kunt winnen met je benen, met je hoofd én soms ook met je portemonnee. Leuk is anders, en heel vaak komt het niet voor, maar wat moet, dat moet.

Zo maakte Rabobank de mislukte Tour van 2009 nog een beetje goed door de rit met aankomst op de Mont Ventoux te kopen: Juan Manuel Garate 'versloeg' Tony Martin in een sprintje.

Deal

Vinokoerov heeft die klassieker verdiend. Hij was een van sterkste renners in de koers, hij viel net zo lang aan totdat hij weg was en vervolgens maakte hij een deal met zijn enige medevluchter. Zoiets gebeurt wel vaker.

Soms in de vorm van een verzekering (de winnaar betaalt de verliezer), heel soms koopt een van beiden de zege. De kern van de zaak is dat ze er allebei beter van worden. Als ze geen afspraak maken lopen ze namelijk de kans om naar elkaar te gaan gluren en teruggepakt te worden - hebben ze helemaal niks.

In plaats daarvan deelden ze de lasten (het kopwerk) en de lusten: 'Vino' de zege, 'Kolo' de centen.

Eigenlijk is er bij deals in het wielrennen maar één regel: doe het zo goed dat niemand het ziet. Een beetje toneelspelen dus. De finale van LBL 2010 is schitterend geacteerd: petje af voor de heren. Je ziet niet dat ze iets afspreken, je ziet niet dat Kolobnev inhoudt. Zonder die uitgelekte e-mails had er geen haan naar gekraaid.

Boogerd

Als 'Vino' en Kolobnev hiervoor gestraft worden, dan ken ik er nog wel een paar. Zo spraken Michael Boogerd en Sebastian Langeveld bij het NK van 2006 live op tv nog even alles door:

"'Breuk' vraagt of het in orde is."

"Hè?"

"'Breuk' vraagt of het in orde is."

"Wie?"

"Breukink."

"'Breuk' vraagt of het in orde is."

"Ja. Ja."

Een paar minuten later kreeg Langeveld ineens 'kramp' , Boogerd won en Langeveld reed het jaar erop bij Rabo. Hartstikke logisch (iedereen werd er beter van), maar het was een staaltje acteren waar je acuut kromme tenen van kreeg. 'Boogie' en Langeveld hadden eigenlijk voor straf een verplichte cursus toneelspelen voor beginners moeten krijgen.

Schofterig

Er is maar één dingetje wat echt schofterig is aan de deal tussen 'Vino' en Kolobnev: Kolobnev heeft die ton niet gedeeld met zijn ploeggenoten bij Katoesja. Die mannen hebben zich de naad uit hun broek gereden voor hem, en voor een deel van de overwinningspremie - of de verliezerspremie.

Ze hebben recht op een deel van de 100.000 euro die Kolobnev zichzelf stiekem heeft toegeëigend.

Ik ben benieuwd hoe het eerste trainingsweekend van Katoesja is verlopen. En of de ballen van Kolobnev er nog aan hangen.