"Ik hoorde van mijn collega’s dat ik anders werd in de omgang…" Het was naar mijn smaak de beste opmerking die Erwin Koeman vorige week naar aanleiding van zijn opstappen bij FC Utrecht maakte.

Wellicht omdat ik die opmerking nogal herkende. Als ik zelf ergens tegen mijn zin werk, voelt, ziet en hoort mijn directe omgeving dat direct. Ik word eigenlijk onuitstaanbaar, zonder het door te hebben.

Ik begin de dag mopperend en eindig de dag ook zo; ik relativeer niets meer, ik maak van elke tegenslag een nationale ramp en, dat is het belangrijkste, ik ontneem zodoende velen de lol in hun werk. Een sikkeneurige, ontevreden man de godganse dag in de buurt, maakt zelfs een onverbeterlijke optimist tot een heuse sombermans.

Stoere achterban

Dan is het goed als je vrienden en/of collega’s je uiteindelijk op je veranderde houding wijzen. Er resteren dan twee mogelijkheden. De eerste is dat jezelf je eigen werkhouding wijzigt en in elk geval doet alsof je gelukkig bent, de tweede mogelijkheid is dat je opstapt. Dat laatste deed Erwin Koeman.

FC Utrecht leek hem een leuke club, met aanvaardbare ambities, een stoere achterban en een redelijke spelersgroep. Hij zei onmiddellijk 'ja' toen hij daar werd gevraagd. Erwin is een vrolijke, geroutineerde vent die dacht best met vakmensen als Foeke Booy en Jan Wouters te kunnen samenwerken.

Hij twijfelde wel, nadat een aantal vooraanstaande spelers voor veel geld naar elders vertrok, hij had er zelfs de pest in toen de club zonder hem te raadplegen middenvelder Rodney Sneijder huurde van Ajax, maar hij meende oprecht zichzelf te kunnen handhaven.

Pottenkijkers

Alleen, hij handelde anders. Erwin ging zich aan veel en van alles ergeren. Aan de ouderwetse trainingsaccommodatie met altijd veel pottenkijkers rond het veld, aan het gebrek aan privacy in de veel te kleine gebouwen, aan het gebrek aan rust en veiligheid voor en na de trainingen.

Erwin voelde zich meer en meer geremd, merkte ook dat de nieuwe spelers van FC Utrecht het niveau van voorheen niet halen en kropte de frustraties op. Hij had volmondig 'ja' gezegd tegen FC Utrecht, maar had al vlotjes spijt. Alleen, dat merkte hij niet direct.

Uiteindelijk waarschuwde zijn omgeving hem dus. Dat Erwin Koeman niet langer meer de oude Erwin Koeman was…of de echte. Dat hij klaarblijkelijk met tegenzin dagelijks aan de slag ging…

Als het daadwerkelijk zo gegaan is, is dat een compliment voor zijn naasten en als Jan Wouters hem oprecht heeft verteld dat het zo met Erwin Koeman niet goed kon blijven gaan, dan heeft Jan Wouters inderdaad recht op Erwins positie.

Mea culpa

Want Erwin trok de uiterste consequentie. Geen afkoopsom, geen ruzie, althans niet naar buiten toe, wel een nadrukkelijk mea culpa. Chic kortom. Koeman wilde door de voordeur vertrekken en deed dat ook, hardop hopend dat het de club zonder hem goed zal gaan.

Een zeldzame, doch sterke stap, waardoor FC Utrecht onbeschadigd door kan gaan. Ik denk zelfs dat Erwin de 1-4 tegen SC Heerenveen, zaterdagavond, klote vond voor Jan Wouters.