Wie Wilfried de Jong afgelopen weekeinde als presentator, animator en levend uithangbord in de weer zag tijdens het tweede Holland Sport Festival, realiseert zich dat het helemaal niet zo erg is dat Holland Sport op tv is gestopt.

Biedt alleen maar mogelijkheden mooie nieuwe dingen te gaan maken.

Of zoals De Jong het voorafgaand aan de laatste uitzending liet optekenen in de VPRO-gids: '‘Soms moet je het succes gewoon een rotschop geven.’'

Samen met assistent-presentator Theo Maassen vermaakte De Jong het publiek vrijdag in de Verkadefabriek te Den Bosch een klein uur lang met de theaterversie van het tv-programma dat geen haters, maar louter bewonderaars heeft.

Hoogtepunt: een motorcrosser die tijdens de voorstelling van bovenaan de trap, middenin de zaal, vol gas naar beneden denderde tussen het publiek door. Typisch De Jong. Verwacht het onverwachte.

Van Gaal

Zo ging dat ook vaak in de studio. Zat Louis van Gaal ineens achter een lopende band vol relikwieën gerelateerd aan zijn loopbaan of stond er een stel ijshockeyers een potje waarheidsgetrouw te beuken.

Johan Cruijff in een bioscoopje, Alberto Tomba varend door de Amsterdamse grachten, of de kroniek van de aangekondigde dood van Diego Maradona; het kon allemaal in de kleine studio aan de Plantage in Amsterdam en bezorgde de makers terecht de Zilveren Nipkowschijf.

Eerst op zondagmiddag, daarna op maandagavond: het programma werd nooit een echte kijkcijferknaller, een vaste schare kijkers was er altijd.

Ook vanuit de sport- en journalistieke wereld. Lees de reacties in aanloop naar en na afloop van de laatste uitzending er maar op na. Zouden er eigenlijk topsporters bestaan die niet langs wilden komen in het programma dat de actualiteit wel omarmde, maar bovenal uitblonk in aandacht voor details?

Irritatie

De laatste drie seizoenen presenteerde De Jong alleen nadat collega Matthijs van Nieuwkerk na vijf jaar vertrok. Het wende sneller dan gedacht. Heel soms was er irritatie wanneer interviewer De Jong zijn gasten (door tijdgebrek?) maar nauwelijks liet uitpraten. Te vaak onderbrak.

Dat gaat hem in zijn programma ’24 uur met…’ beter af. En de vijver waaruit de wekelijkse gasten werden gevist stond al even droog. Zat Theo Bos, Willem van Hanegem of Epke Zonderland er weer. Maar als dat alles is!? Daarbij, slecht spreken aan een vers gedolven graf hoort niet.

De kiosk, de massagetafel en het wielerspel; ze kunnen allen tentoongesteld in het eigen museum. Naast het zelf getimmerde doel van de pupil Klaas-Jan Huntelaar, het gele zwemplankje waar Inge de Bruijn ontelbare uren mee trainde, een blauwwitte handdoek van Andre Agassi en de menukaart van het Eindhovens restaurant waar Romario in zijn PSV-tijd vrijwel elke avond at. Over details gesproken.

Rob Hodselmans, erkend filmer, architect van vele visuele hoogtepunten in Holland Sport en al veertien jaar collega van De Jong, baal jij van het einde van het programma?
“Eigenlijk niet. Nu het programma is gestopt, zie ik het als een kans om samen met Wilfried langere, documentaire-achtige films te gaan maken. Er zijn genoeg ideeën, bijvoorbeeld om tijdens de voorjaarsklassiekers te gaan filmen. Of om een mooi Tour de France-document te maken. Dat kan dan vanuit de naam Holland Sport. Niet meer wekelijks, maar de naam verdwijnt niet.”

Kwam het moment van stoppen als een verrassing voor jou?

“Acht jaar lang aan een programma werken is best lang. De kijker kan het dan wel langer willen zien en het jammer vinden dat het stopt, maar vergeet niet dat de makers alles al twee keer hebben gedaan. En de creativiteit kwam voor bijna honderd procent van Wilfried zelf. Al die jaren moest het voor het grootste gedeelte uit zijn hoofd komen. Is best zwaar. Dan is het toch juist mooi te stoppen als het programma erg succesvol is? Ik vind het knap, dapper en spannender om juist nu iets nieuws te gaan doen. Wilfried raken we niet kwijt!”

Welk filmpje van jouw hand vind je de mooiste?
“Met Ruud van Nistelrooij bij de kapper in Spanje, waar hij geschoren werd. In dat item (video) kwam het beste van zowel Wilfried als van mij naar boven. Het filmpje met Francisco Elson vind ik ook mooi.”

En met welke sporter werkte je het fijnst samen?

“Van Nistelrooij volgen we al zijn hele loopbaan. Hij werd steeds beroemder. Het is nooit gemakkelijk om met hem af te spreken, maar als het lukt krijgen we zijn volledige medewerking. Ooit filmde we zijn sluiproute per auto van zijn huis in Manchester naar het trainingscomplex van United. Daar kreeg hij heel leuke reacties op. Lang daarna benaderde Ruud zelf Wilfried tijdens een persconferentie van het Nederlands elftal. ‘Wanneer gaan we weer filmen?’ Hij is een groot sporter met een verhaal, die daar ook nog eens goed over nadenkt.”

Noem eens een slechte eigenschap van Wilfried?
“Lastig, hij is een optimistisch mens. Er mogen dingen fout gaan, zolang je het maar probeert. We waren in Napels en de geluidsman had problemen met z’n materiaal. We gingen terug naar het hotel, aten een pasta en gingen even liggen. Ondanks het gebrek aan tijd. Zijn we daarna de straat weer op gegaan en maakten we een item over Maradona. Veel beter gelukt (video) dan vooraf gedacht. Dat is typisch Wilfried.”

Hendrik Meijnders bespreekt op deze plek, wanneer daar aanleiding toe is, mediagerelateerde zaken uit de (non)-actualiteit.