Het seizoen is nog lang, maar voor de stoere kerels van Willem II begint het er wel een tikje belabberd uit te zien. Daarom: allemaal nog een keer naar Tilburg, nu het nog kan.

Tijdens het EK 1992 in Zweden berichtte de Volkskrant na twee wedstrijden in de groepsfase dat Denemarken was uitgeschakeld.

Hun kans om alsnog als tweede te eindigen, was inderdaad zo goed als nihil: 0-0 tegen Engeland, 1-0 verloren van Zweden, Frankrijk nog voor de boeg.

De Denen werden uiteindelijk Europees kampioen.

Imposante zegetocht

Ik wil maar zeggen: wie weet begint Willem II per volgend weekend aan een imposante zegetocht en plaatst de club zich via de play-offs voor de Europa League. Om die vervolgens te winnen. Je weet het soms niet.

Niettemin: als ik Willem II-supporter was, zou ik onderhand een ietsepietsie rekening gaan houden met de mogelijkheid dat dit seizoen geen happy end gaat krijgen voor de 'Tricolores'.

7-1 klop gehad in Groningen, terwijl VVV en Excelsior wonnen. Eén overwinning in 22 wedstrijden. Minder dan één doelpunt per duel. Zestig tegengoals. Er zal in de resterende twaalf wedstrijden een gat van zes punten dichtgefietst moeten worden om de laatste plaats te verlaten, terwijl de eerste 22 wedstrijden maar zeven punten opleverden.

Godsmirakel

Verschillende bevriende sportjournalisten-die-het-weten-kunnen hebben me ingefluisterd dat het echt een godsmirakel zou zijn indien Willem II (toch al een ‘categorietje 1’, qua financiën) bij een eventuele degradatie niet ‘omvalt’.

Dat mag niet gebeuren. Het zou, na FC Haarlem, al de tweede roemruchte Nederlandse profclub zijn die ophoudt te bestaan: meer dan honderd jaar oud, landstitels en bekers gewonnen, beroemde Europese duels gespeeld, een shirt dat iedereen herkent. Zulke clubs moeten blijven. Laat eerst maar eens wat fletsere clubjes omkukelen, denk ik dan.

Het lijkt nog maar zo kort geleden dat Willem II nagenoeg onverslaanbaar was in de eredivisie en zich met ‘Koning Co’ Adriaanse plaatste voor de Champions League. Wat Twente en Groningen nu zijn, en AZ en Heerenveen iets langer geleden, was Willem II toen.

Triest voetbal

Mijn laatste bezoek aan Willem II in december 2007. Willem II-Ajax. Het was koud, winderig en nat. Triest weer, perfecte omstandigheden voor een potje triest voetbal tussen twee op dat moment nogal trieste clubs.

Mijn vrienden en ik hadden via een Tilburgse kennis kaarten bemachtigd voor een hoekvak. We zaten er tussen de supporters van de thuisclub, maar Willem II is zo’n club waar dat in de meeste vakken nog gewoon kan. Er ontstond een plezierig, wat melig sfeertje, ter compensatie van het hopeloze gepruts op het veld.

“Rood-wit-blauwe leger!” scandeerden de ‘kruiken’ om ons heen.

“Rood-wit-blauwe neger!” parafraseerden wij even later, toen de Amsterdamse Willem II’er Kevin Bobson de bal aangespeeld kreeg. Niet correct; op dat moment wel adrem en dus leuk. De Willem II-aanhang kon er in elk geval hard om lachen, en ook Bobson leek zich met een besmuikte grijns te verraden.

Tribunebewoner

We voelden ons wel prettig bij elkaar, de Tilburgers en wij. We snapten elkaar: deze wedstrijd blijft ons geheimpje, verder hoeft niemand te weten hoe hilarisch slecht hier vanavond gevoetbald wordt.

Je moet stadionganger zijn, tribunebewoner, om te kunnen begrijpen hoe een ont-zet-tend slechte wedstrijd van de landerige weeromstuit memorabel kan worden, om allerlei redenen die godzijdank niets met het voetbal zelf te maken hebben.

Voor en na de wedstrijd zaten we in een knusse Tilburgse oudemannenkroeg, waar we tot in de kleine uurtjes met de stamgasten mopperden op het moderne voetbal en hoe klote het allemaal wel was bij die clubs van ons.

Stoere kerels

Alleen al vanwege die dag moet Willem II behouden blijven, is het niet voor de eredivisie, dan toch in elk geval voor het betaalde voetbal.

Maar voor de zekerheid ga ik in maart toch maar met Ajax naar Tilburg om het nog eens dunnetjes over te doen, hopelijk in hetzelfde vak en daarna in hetzelfde café. Kopstootjes wegtikken op Willem II, die stoere kerels.