Dankzij Youp van ’t Hek werd 'Buckler-drinker' indertijd één van de populairste scheldwoorden in Nederland. Dat alcoholvrije biermerk was in de wielerwereld echter wel behoorlijk populair.

Door Rob de Haan

Buckler sponsorde van 1990 tot en met 1992 de wielerploeg van Jan Raas. Ter promotie van dit alcoholvrije bier nam de ploeg bij belangrijke wedstrijden een aanzienlijke lading Buckler-blikjes mee.

Zeer regelmatig kwamen renners van andere ploegen op bezoek bij de ploeg van Raas, om even een Bucklertje te drinken. Ze prefereerden dat alcoholvrije bier duidelijk boven de sportdranken die ze bij hun eigen ploeg voorgeschoteld kregen.

Eén van de kopmannen van de Buckler-ploeg was Frans Maassen. Hij heeft ooit in een interview verteld waarom hij met name in de Tour de France van 1991 buitengewoon blij was, dat Buckler zijn sponsor was.

Zonnesteek

Op de eerste dag van die Tour had Maassen een zonnesteek opgelopen. Hij voelde zich erg belabberd, maar weigerde op te geven. Tijdens de beginfase van de vierde etappe werd er verschrikkelijk hard gekoerst.

Frans Maassen moest lossen. Zijn ploeggenoot Toine Poels liet zich afzakken en probeerde Maassen terug naar het peloton te brengen. Dat leek echter een onmogelijke opdracht. De achterstand van het Buckler-tweetal op het peloton werd steeds groter en groter. Als dat zo door zou gaan, dan zouden Poels en Maassen met een veel te grote achterstand aan de finish arriveren en dan moesten ze de Tour verlaten.

Gelukkig bedacht hun teamgenoot Eric Vanderaerden een geniaal plan. Samen met een aantal ploegmakkers ging hij naar de ploegleiderswagen van Buckler. In die auto was een grote voorraad Buckler-blikjes aanwezig.

Vanderaerden en consorten namen die blikjes mee naar de voorkant van het peloton en deelden ze daar uit aan renners van andere ploegen. ‘Buckler trakteert!’ Al snel werd duidelijk dat de renners meer zin hadden in een verfrissend blikje Buckler, dan in hard koersen.

Collectieve sanitaire stop

Dankzij de traktaties van de Buckler-ploeg ontstond er een feestelijke sfeer in het peloton. Men reed bijna stapvoets over de Franse wegen. Nadat alle blikjes Buckler leeg waren gedronken, nam het peloton alle tijd voor een collectieve sanitaire stop. Poels en Maassen kregen zo de kans om weer bij de groep aan te sluiten.

Toen er in de slotfase van de etappe toch weer voluit werd gekoerst, moest Maassen wederom lossen en bleef Poels weer op hem wachten. Ze arriveerden echter ruim binnen de tijdslimiet aan de finish in Reims.

Maassen zou in de daaropvolgende dagen herstellen van zijn zonnesteek. Hij slaagde er uiteindelijk in om die Tour de France uit te rijden.