Het was weer een onvergetelijke Champions League-loting, donderdag in Monaco: diepte-interviews, spannend gegrabbel en een glansrol voor Wesley Sneijder.

De Champions League-loting roept bij mij altijd ongeveer hetzelfde gevoel op als het Eurovisie Songfestival. Het is allemaal zo nep, liefdeloos en onsympathiek dat je na een paar minuten kijken denkt: dit ga ik niet uitzitten.

Maar als je even doorbijt, alles uit je hoofd zet wat je normaliter leuk vindt aan voetbal en als het ware dwars door je plaatsvervangende schaamte heen kleunt, dan wordt het van de weeromstuit allemaal erg lollig. Sterker nog: dan wordt het onvergetelijke televisie.

Reclamespotjes

Tijdens het Songfestival krijg je, tussen de liedjes door, altijd van die blije reclamespotjes te zien over het land dat aan de beurt is. Schaaltje glanzende olijven, mannetjes die op een dorpsplein een glaasje ouzo wegtikken, mensen die borden stukgooien in de haard en daarna uitgelaten de sirtaki beginnen te dansen? Dan weet je: groeten uit Griekenland, kom maar door met dat liedje, over vrede en verdraagzaamheid ofzo.

In het begin denk je: ga toch weg met die filmpjes, dat houdt de boel maar op, maar later op de avond ga je die videoansichtkaarten juist prachtig vinden, in al hun gelukzalige, infantiele clichématigheid. Er gaat iets geruststellends van ze uit.

Zo was het tijdens de Champions League-loting ook. Ook die werd onderbroken door flauwekul, te weten de nominaties voor Beste Keeper, Beste Verdediger, Beste Middenvelder en Beste Aanvaller van het voorbije Champions League-seizoen.

Feelgood-factor

Een normale voetballer vindt het belangrijker om na afloop van de training te winnen met latje-kratje, maar ook hier kreeg de feelgood-factor van die flutprijsjes me gaandeweg in de greep.

Eigenlijk was het een soort lintjesregen, afgewisseld met vraaggesprekjes die een beetje aan Ron Brandsteder in de Honeymoonquiz deden denken (“Heb je hobby’s?”). Omdat de loting zelf iets van een potje Lingo wegheeft (telkens weer opluchting wanneer de rode bal niet gegrabbeld is), was het eigenlijk een heel Hollands feestje, daar in Monaco.

Vraaggesprekjes

De plichtmatige vraaggesprekjes met de prijswinnaars waren vooral zo mooi omdat de spreekstalmeester en de ondervraagde eigenlijk helemaal niet naar elkaar luisterden.

- Maicon, vertel eens: jij kunt verdedigen én je kunt aanvallen. Hoe ben je zo’n veelzijdige speler geworden?
“Nou, zeg dat wel, het is natuurlijk geweldig om voor een club als Inter te mogen spelen. We hebben een fantastische trainer en ook een fantastische spelersgroep, dus inderdaad ja, wat u zegt.”

- Juist. Juist. Is er iets specifieks dat je geleerd hebt bij Inter?
“Ik ben inderdaad erg dankbaar. Daarom wil ik mijn trainer en mijn teamgenoten bedanken. En natuurlijk mijn ouders. En God.”

Als die presentator met een stalen gezicht had gevraagd waar Maicon zijn bilspleet laat harsen, en Maicon zou als antwoord de weekaanbiedingen van Albert Heijn hebben opgedreund, dan zouden ze elkaar met precies dezelfde bevroren blik hebben aangestaard. Het zou niets hebben uitgemaakt.

Sneijder

Het emotionele hoogtepunt van de show was natuurlijk de bekroning van Wesley Sneijder tot Beste Middenvelder van de vorige Champions League-jaargang. Zo’n opsteker konden ze wel gebruiken, de Sneijdertjes, want ze hebben het zwaar: de jongens van Koefnoen hebben Wes en Yo zo gemeen geparodieerd dat ons droompaar juridische stappen overweegt.

Ik begrijp dat wel. Het is toch schandalig dat je tegenwoordig niet eens meer je megalomane bruiloft integraal kunt laten uitzenden door een commerciële televisiezender zonder dat jan en alleman er de draak mee gaat steken?

Typisch Nederland. Kop, maaiveld, et cetera. Helemaal klaar mee. Maar dit was dus mooi hún moment: Yolanthe Bapao van Ketsdwergen mooi in beeld, en voor Wesley een prijs én een optreden als assistent-grabbelgeitenbreier. Er was achter de balie met kommen speciaal een krukje voor hem klaargezet. “Ri-ra-roten, en Wesley die gaat loten!”

Koefnoen een rechtszaak aan de kont, Ajax geparkeerd in een groep met AC Milan en Real Madrid, en met Twente komt Sneijder hoogstpersoonlijk gehakt maken. Dat zal Nederland leren. Hadden we maar niet zulke flauwe geintjes over hem moeten maken.