Verraad! Het v-woord stond in een column van Dana Milbank, columnist in dienst van de Washington Post. Milbank schrijft doorgaans over politiek, niet over sport. De verrader was volgens de columnist dan ook niemand minder dan de president van de Verenigde Staten.

Milbank behoort niet tot de aanhangers van de zogeheten Tea Party beweging, die de president regelmatig en om uiteenlopende redenen uitmaken voor on-Amerikaanse socialist.

Maar Barack Obama had zich in zijn ogen schuldig gemaakt aan een net zo ernstig vergrijp. Hij had op de werpheuvel in een honkbalstadion, terwijl tienduizenden ogen op hem waren gericht, de euvele moed gehad het verkeerde honkbalpetje op te zetten. Shame on him.

Opening Day

Eerst even de feiten. Eens in de zoveel jaar laat de president van de Verenigde Staten zich strikken om op Opening Day, de start van het honkbalseizoen, de eerste honkbal te werpen (video).

Dit jaar was het weer eens zo ver. Voorafgaand aan de eerste thuiswedstrijd van de Washington Nationals (tegen de Philadelphia Phillies) liep Obama in het stadion in een rode trainingsjas van de Nationals naar de werpheuvel. Zwaaiend. En blootshoofds.

Honkbalpet

Op de werpheuvel staand toverde de president ineens een petje tevoorschijn. Een honkbalpet. Het is niet duidelijk of hij het uit zijn trainingsjas haalde of had verstopt in zijn honkbalhandschoen.

Zeker is dat hij het hoofddeksel zorgvuldig verborgen had gehouden. Ineens was het er, hij schudde het open en zette het op zijn hoofd. Zwart, met de witte letters W en S erop. Onmiskenbaar de honkbalpet van de White Sox, uit Chicago.

Het favoriete team van de president, maar nadrukkelijk niet dat van de fans in het stadion. Wie het filmpje bekijkt waarop de president zijn handelingen verricht hoort dan ook luid en duidelijk boegeroep.

Provocatie

Grap, provocatie of teken van solidariteit met zijn home team? Niemand die het weet. De president is er niet naar gevraagd en heeft zich er niet spontaan over uitgelaten.

Het zal dus wel altijd in raadsels blijven gehuld. Maar Milbank is duidelijk: wreed om de supporters van de Nats (zoals ze in de volksmond heten) op deze wijze te kwellen.

Hij had ook kunnen schrijven: in hun hemd te zetten. Te piepelen. Te vernederen. In hun identiteit aan te tasten. (En ze hebben het al zo moeilijk; de Nats gelden als de slechtste honkbalclub in de Major Leagues.)

Meisjesworp

De wraak van Milbank is zoet. Hij fileert de pitch van Obama. Daarbij schuwt hij woorden als meisjesworp (vertaling: met een boogje) en ballon (vertaling: zielloos, zonder kracht) niet.

Dat de pitch ook nog eens veel te hoog was en rechts van de thuisplaat terecht kwam bevestigt de columnist in zijn oordeel. De president kan zich beter beperken tot de sport van zijn passie: basketbal.

Advies van deze columnist aan Obama: zet de volgende keer bij het betreden van een honkbalstadion de juiste honkbalpet op. Veins interesse in en steun voor het thuisspelende team. Kwestie van respect.