HAMILTON - Igor Astarloa klopt binnenkort maar eens aan bij landgenoot Oscar Freire. Waar laatstgenoemde Spanjaard vier jaar geleden in Verona volkomen onverwacht de wereldtitel opeiste, was Astarloa zondag in Hamilton te sterk voor topfavoriet Bettini. De Italiaan bleef zelfs naast het podium waar Valverde, ook al uit Spanje, zilver ontving en de Belg Van Petegem het brons.

Michael Boogerd deed een paar honderd meter verder zijn verhaal. Zonder een spoor van frustratie. "Ik denk dat ik tevreden mag zijn met deze vijfde plaats. Astarloa is een goede kampioen, een sympathieke jongen ook. Niemand kon hem in die slotklim volgen. Hij heeft het gewoon goed gedaan."

Bettini

Boogerd was mee toen in de slotronde de zes beste renners in koers in de Becket Drive, de eerste van de twee klimmetjes in het parkoers, voorop kwamen te zitten. Astarloa dus, Van Petegem, de Italiaanse topfavoriet Bettini, de Deen Hamburger en de Zwitser Camenzind waren de andere vijf.

Elitegroep

Het was een elitegroep, een WK waardig. Maar het had lang geduurd voordat de koers in Hamilton op gang was gekomen. De langste ontsnapping werd geïnitieerd door Koos Moerenhout die in de vijfde van in totaal 21 ronden ontsnapte, aanvankelijk niemand meekreeg maar uiteindelijk werd vergezeld door de Colombiaan Pena en de Noor Vestöl.

Knetemann

"We hebben geprobeerd de koers open te gooien", zei bondscoach Gerrie Knetemann later. "Maar steeds blijkt de laatste jaren dat de Italianen het spul bij elkaar kunnen houden. Zij vormen samen met de Spanjaarden de twee machtsblokken binnen het internationale wielrennen. Alleen blijken de Spanjaarden vandaag weer wat handiger in het afmaken. Als ik Bettini was geweest had ik eerder aangevallen."

Maar Bettini wachtte lang, ging pas mee toen Van Petegem in de slotronde aanzette. Astarloa volgde, met permissie van Freire met wie hij kort ervoor had overlegd. "Oscar voelde zich goed en gokte op een sprint. Maar als er iemand zou aanvallen kon ik proberen diens wiel te kiezen."

Hamilton

Met het peloton op komst plaatste Astarloa vier kilometer voor de streep zijn beslissende aanval. Bettini, op wie alle ogen waren gericht in Hamilton, bleek een mens van vlees en bloed en moest passen. "Ik weet niet of ik beter was dan Bettini, ik wilde in ieder geval niet met hem naar de streep rijden zoals hij niet met Freire wilde aankomen."

De slotronde was heftig, erkende Boogerd, die ook geen antwoord had toen Astarloa ging. "Maar de koers was weer niet zwaar genoeg. Het was ook moeilijk wegkomen op die hellinkjes omdat je steeds de wind vol in je kanis kreeg." Boven op de laatste helling had Astarloa de honderd meter die hij meende nodig te hebben.

"Bovendien was Valverde achter mij bij de groep aangesloten. Toen ik dat zag, kreeg ik een extra stoot vertrouwen. Hij kon misschien nog wat afstoppen."

Bijzonder

Op de streep in Main Street ontplofte de 27-jarige Spanjaard welhaast van vreugde. Na tweede plaatsen in 2002 in de HEW Cyclassic en de Clasica San Sebastian en winst dit voorjaar in de Waalse Pijl was hij nu opeens wereldkampioen. "Ik wist dat ik een goede renner ben voor de klassiekers, maar dit is wel heel bijzonder."

Hij werd die goede renner in Italië ('veel geleerd') bij Mercatone Uno en Saeco. Volgend jaar draagt Astarloa de regenboogtrui in dienst van het Franse Cofidis en zullen de verwachtingen weer een treetje hoger liggen. Een wereldtitel schept verplichtingen. "Ik zal nog eens met Oscar Freire praten."