HILVERSUM - Zes jaar heeft het geduurd eer de golfwereld Maarten Lafeber toelachte. Zes jaar swingen en wringen, zoeken en vloeken. Zes jaar competitie in alle uithoeken van de aarde wat mogelijk werd gemaakt door de uitgifte van 7500 aandelen van 100 gulden. Zes jaar en 136 wedstrijden op de Europese Tour leverden wel 1,6 miljoen euro prijzengeld op, maar daar ging het hem toch niet helemaal om. Lafeber wilde winnen en dat is hem eindelijk gelukt.

In het Dutch Open nog wel, voor eigen publiek in Hilversum, wierp hij de aap van zijn schouder. Meer dan eens was de 28-jarige Eindhovenaar dichtbij een grote triomf, altijd streefden anderen hem voorbij met woeste tussensprints. "Ik hoop dat mijn fans en mijn aandeelhouders zich ook winnaar voelen", sprak de glorieuze kampioen met de trofee in zijn armen. "Zij hebben het mogelijk gemaakt dat ik hier als winnaar sta."

Alle goeds kwam op een prachtige herfstzondag samen in het Hilversumse Kievitsdal. Lafeber had zichzelf een prachtige uitgangspositie gegeven: tweede met slechts één slag achterstand op zijn Deense golfmaat Sören Hansen. Duizenden fans gaven hun support. Zijn coach Gregor Jamieson had opgebeld uit Amerika met technische tips. Zijn manager Michiel Floris was in de buurt.

Slag voor slag

Caddie Brian Byrne was cool en scherp. Mental coach Jos Vanstiphout praatte hem naar innerlijke rust en bracht het spelletje golf, dat erg ingewikkeld kan zijn, naar de simpelste eenvoud terug. "Doe net of je ver weg in Maleisië loopt, speel slag voor slag, kijk niet verder dan de eerstvolgende bal."

"Geduld, daar draaide het om in de laatste ronde", zei Lafeber. Met ingedamde risico's speelde Lafeber uitstekend golf. Hij sloeg de bal vanaf de tee kaarsrecht naar de fairways en had vandaar schone uitzichten op de vlaggen in de holes. Ook de putter hanteerde hij met gevoel voor afstand en oneffenheden. In het verleden ging hij in kansrijke positie meestal voor schut door drieputts als gevolg van ongeduld. "Een voordeel was dat ik niet als leider de laatste ronde inging. Sören Hansen was de leider. Hij begon trouwens heel sterk. Ik bleef heel rustig."

Hansen

Leeftijdgenoot Sören Hansen liep met twee birdies uit naar een voorsprong van drie slagen. Met een birdie op de zesde hole kwam Lafeber terug tot twee. Op de negende hole kantelde de partij. Op de par-4 sloeg Lafeber de bal kort bij de vlag voor een 99 procent zekere birdie, waarna Hansen zijn witte knikker diep het bos injoeg. Hij kwam daar niet direct uit, moest een vette 6 noteren en stond gelijk op - naar later bleek - een onoverbrugbare achterstand. Lafeber nam de leiding over en stond die niet meer af.

Spannend

Op de laatste green werd het nog wel even spannend. Uit het achterveld was de Zweed Mathias Grönberg op een eindtotaal van 268 (-12) gekomen. Lafeber liep door de baan op -13. Hansen had zich ook weer opgeworpen als directe concurrent op een stand van -12.

Beiden misten de green van de laatste hole, een par-5. Lafeber schoof zijn bal tot een meter van de vlag. Hansen moest proberen rechtstreeks te scoren. Hij speelde zijn 'chip' te lang, waardoor hij als eerste weer moest putten. Zou hij missen dan was Lafeber zeker van de overwinning. De Deen miste inderdaad, waarna de Nederlandse favoriet twee slagen overhad voor zijn eerste triomf.

Droom

"Een droom is uitgekomen", was zijn eerste commentaar. "Winnen in eigen land, mooier kon het niet. Ik was vorige week in Schotland al in vorm, toen er verschrikkelijk veel geld te verdienen was. In St. Andrews bleef ik geduldig. Die vorm en dat geduld heb ik bewaard voor dit Dutch Open. Mijn aandeelhouders kan ik nu uitkopen."