Theo Janssen schudt zijn hoofd. Vroeger, zegt hij, deed hij nog wel eens rare dingen. Nu niet meer. 'Mensen denken wel eens dat ik geen echte topsporter ben. Nou, dat is lang geleden.'

In ieder interview met Theo Jansen komt het woord vroeger minstens achtenveertig keer voor. Roken? Nee joh, doet hij niet meer. Dat was vroeger. Toen stak hij elke dag de brand in een pakje sigaretten.

Iedereen wist het hoor. Ploeggenoten, trainers, supporters. Theo had 'een bereconditie' - waarop hij best een beetje kon interen. Ah joh, wat maken die paar peuken nou uit? Alsof je er dood aan gaat.

Flügeltje

Stappen? Nee man, dat was vroeger. Doet hij allang niet meer. En dan nog: het kon ook geen kwaad om af en toe een paar biertjes te drinken op de Arnhemse Korenmarkt. Toch?

Uit een VI-interview van een paar jaar geleden: 'Ik vind dat je na een wedstrijd best zelf mag bepalen wat je doet. Vaak spelen we op zaterdag en hoeven we pas een week later weer te voetballen. Vroeger maakte ik het nog wel eens te bont. Maar nu hou ik me in. Een Bacardi Breezer, of een Red Bull met wodka. Soms een Flügeltje erbij.'

Ice Tea Green

Moet kunnen, nietwaar? In zijn periode bij Vitesse werd hij ooit door trainer Koeman geschorst omdat hij zich 's avonds in het nachtleven van Arnhem stortte met een geblesseerde enkel.

Janssen vond het een belachelijke straf. Hij was toevallig 'effe' in de stad om zijn vriendin op te pikken. Maar goed, sinds een paar jaar zit hij 's avonds gewoon lekker thuis op de bank. Stappen is verleden tijd. Zijn favoriete drankje is tegenwoordig Ice Tea Green.

Eierkoeken

Te dik? Welnee, dat was vroeger. Honderd kilo woog hij ooit aan het begin van het seizoen. Supporters van de tegenpartij vermaakten zich prima met zijn overgewicht. Spreekkoor van het jaar: 'Theo, laat je tieten zien'.

Janssen moest op dieet. Hij zei dan wel stoer dat Sonja Bakker er bij hem niet in kwam ('dat is voor topsporters dodelijk - ik kan toch niet op eierkoeken leven!'), maar tegelijkertijd hongerde de technische staf van Vitesse hem uit.

Een sinaasappel in de morgen, 's avonds een paar tomaten met een blaadje sla. Niet dat Theo er zich heel veel van aantrok trouwens. Hij was in staat om tijdens een interview te zeggen dat hij op zijn eten moest letten omdat hij anders 'kogeltje rond' zou worden om daarna doodleuk croissant met filet américain te bestellen.

Kratje bier

Achterbuurt? Ach ja, dat was vroeger. Mooi toch, met de hele buurt voetballen of knokken tegen de buurt verderop. Dat waren nog eens tijden. In de zomer de bank naar buiten slepen, kratje bier en een paar frikadellen erbij.

En dan lekker ouwehoeren over een toekomst bij een Engelse topclub: wijven als water en genoeg geld om de frikadellen voor de hele buurt te betalen. Niemand die aan Theo twijfelde. Hij had in zijn pink meer talent dan andere Eredivisiespelers in hun hele lijf.

Allerlaatste

Ook al speelt Theo dit jaar bij FC Twente beter dan ooit: hij heeft alleen het talent uit zijn pink gebruikt. Die Engelse topclub is er nooit gekomen. De enige prijs die hij tot nog toe heeft gewonnen is het NK Voetgolf.

Zaterdagnacht sloeg hij met zijn auto over de kop na een avondje stappen en drinken in Enschede. Een passagier raakte erbij in coma. De gevolgen voor Theo zelf: een gebroken neus. En ook zijn imago van ex-feestbeest ligt aan gruzels. Vroeger is geen vroeger. Vroeger is nu.

Neem er nog eentje, Theo. Een aller-, aller-, allerlaatste. En word daarna de topsporter die je zegt te zijn.