De New York Yankees vierden afgelopen week ten kosten van de Philadelphia Phillies hun 27ste kampioenschap. Vijf kanttekeningen bij hun meest recente overwinning.

1, Winnen de Yankees alleen met een Democratische president aan de macht? Dat is de prikkelende stelling van Ari Fleischer, voormalig woordvoerder van oud-president George W. Bush (2001-2009) en een fan van de Bronx Bombers.

De Yankees behaalden hun één na laatste titel onder president Bill Clinton. Onder Bush stonden ze acht jaar 'droog', evenals onder de Republikeinse presidenten Gerald Ford (1974-1977), Ronald Reagan (1981-1989) en George H.W. Bush (1989-1993).

De Yankees wonnen minstens één titel tijdens de regering van de Democraten John Kennedy (1961-1963), Jimmy Carter (1977-1981) en Bill Clinton (1993-2001). Wat betekent dit voor Republikeinse supporters van de Yankees?

"Ik krijg het nauwelijks uit mijn keel", aldus Fleischer. Maar…Wacht even. Fleischer staat toch niet op het punt van partij te wisselen?

Spugen

2, De prijs voor de origineelste ingezonden brief in The New York Times na het kampioenschap van de Yankees gaat naar Tom Franken. Franken komt meteen ter zake: 'Ik houd van honkbal. Ik houd van de World Series. Ik vind het geweldig om de Yankees te zien winnen. Maar ik haat het constante gespuug van de meeste spelers. Spugen is geen wezenlijk onderdeel van de sport en zou niet mogen worden getolereerd.'

Een hartenkreet, zoveel zal duidelijk zijn. Speeksel rondstrooien is volgens Franken ongezond in deze tijden van de Mexicaanse griep. Het valt bovendien niet uit te leggen aan 'miljoenen kinderen en volwassenen' die de wedstrijden volgen.

Onacceptabel gedrag!, aldus een verontruste Franken. Zijn voorstel: spugende slagmannen bestraffen met een wijd. Drie keer spugen en je bent uit. Zal de honkbalbond het overnemen? Wij wachten met spanning af.

Liefdesverklaring

3, Onder liefhebbers van honkbal in Amerika is het een publiek geheim: de columns van Thomas Boswell in The Washington Post zijn onmisbaar. Boswell schrijft met kennis en liefde over zijn favoriete sport. Hij geldt bovendien als een van de grootste Yankees haters van het land. Of beter: gold.

Vorige week, na het kampioenschap van de Yankees, kwam hij ineens een verkapte liefdesverklaring: 'Niemand die van honkbal houdt is echt gebaat bij een trillende Yankees onderneming die haar vertrouwen kwijt is of die, zoals recent tot de mogelijkheden behoorde, zelfs komisch dreigt te worden.

Het sportpodium is eenvoudig weg niet compleet zonder dat de Yankees er een prominente plaats op hebben. (…) Geniet ervan, als je kunt. Of accepteer het.' Na deze ontboezeming is de vraag: heeft Boswell (stiekem) van deze Yankees genoten?

Eerste hulp

4, De prijs voor de held van deze World Series gaat naar de trainer van de New York Yankees, Joe Girardi. Na afloop van de kampioenswedstrijd en op weg naar huis verleende hij in het holst van de nacht eerste hulp bij een verkeersongeluk.

Een vrouw had de macht over het stuur verloren en was met haar auto tegen een muur tot stilstand gekomen. Girardi aarzelde geen moment en sprong uit zijn wagen. Om half drie 's nachts. Na een wild feest in de kleedkamer van de Yankees. Aan het eind van een lang seizoen.

De agente die even later bij het ongeluk arriveerde sprak van een 'surrealistisch' moment toen zij de trainer van de Yankees zag. Wij zeggen: alleen in Amerika.

Jimmy Rollins

5, Jimmy Rollins van de Philadelphia Phillies voorspelde voor het begin van de World Series dat zijn team zou winnen. Hij sprak daarbij poëtische taal. 'If we're nice, we'll let it go to six, but I'm thinking five,' aldus Rollins.

Vrije vertaling: als we mededogen hebben met deze stakkers laten we ze twee wedstrijden winnen, zo niet dan pakken we ze in met 4-1.

Het liep net even anders. De Yankees wonnen, in zes wedstrijden. Na afloop erkende Rollins dat de Yankees deze finale beter waren geweest. Maar, zo voegde hij daaraan toe, de Phillies zijn nog steeds het beste team. Zo is het, Jimmy! Volgend jaar beter.