Hij hield van zijn fans. Wanneer hij tijdens een wedstrijd zijn trouwe supporters langs het parkoers zag staan, stopte deze renner vaak om even met hen te babbelen. Om de gezelligheid compleet te maken, dronk hij dan ook een pintje met hen.

Dat hij door de andere veldrijders ondertussen op een ronde achterstand werd gereden, kon hem niets schelen. Het Vlaamse publiek verwachtte van Rikske Meyhi toch geen meeslepende solo’s, scherpe sprints of technische hoogstandjes.

Hij had andere vaardigheden, waarmee hij tijdens de koers de toeschouwers kon vermaken. Zo kon hij een reeks moppen tappen die hij onlangs aan de toog van een café had opgevangen.

Laatste ronde

Meyhi ging zich pas echt voor het wedstrijdverloop interesseren, wanneer de koploper aan zijn laatste ronde bezig was. Dan was het hoog tijd voor zijn beroemdste truc.

Hij ging op een strategische plek staan. Als de koploper passeerde sprintte Meyhi naar zijn achterwiel, om uiteindelijk vlak achter de winnaar over de finish te komen.

Op finishbeelden van de ongenaakbare crosskampioen uit die tijd, Roland Liboton, is daardoor absurd vaak Rikske Meyhi te bewonderen.

Instelling

Op de professionele instelling van Meyhi was niets aan te merken: hij probeerde er vooral voor te zorgen dat de naam van zijn sponsor goed leesbaar was op die finishbeelden.

Toen deze clown uitgroeide tot een cultheld, werd hij vanzelfsprekend nagevolgd door andere coureurs, die ook niet de fysieke gaven van een topsporter hadden en daarom naar alternatieve manieren zochten om toch uit te blinken.

Zoals Wilfried Maes. Die werd ondermeer beroemd doordat hij verkleed als zwarte piet een veldrit reed en onderweg koekjes uitdeelde aan de toeschouwers.

Entertainment

Onder het motto ‘Sport = entertainment!’ zagen veel veldritorganisatoren graag zulke types aan de start verschijnen, die tijdens een cross meer grappen probeerden uit te halen dan de gemiddelde cabaretier tijdens een conference.

Heel wat toeschouwers beschouwden een veldrit als een circus. Dat circus was pas echt compleet als er niet alleen fietsende acrobaten langs flitsten, zoals de topcrossers, maar er ook minstens één zo’n clown door de modder ploeterde.

De Belgische wielerbond was echter niet zo gelukkig met de navolgers van Meyhi. De bond probeert immers al jaren aan het buitenland duidelijk te maken dat de veldritsport die in Vlaanderen zo hyperpopulair is, geen ‘Vlaamse folklore’, geen ‘Vlaamse kermis’, geen ‘circus’, maar topsport is.

Maatregel

Jaren geleden werd er een maatregel genomen tegen coureurs die de oude finish-truc van Meyhi wilden imiteren: wanneer een renner door de koploper op een ronde achterstand wordt gereden, wordt die achterblijver uit de wedstrijd gehaald.

Vorig jaar nam de bond een extra maatregel, om de clowns uit de cross te weren. Middels een puntensysteem worden er sportieve eisen gesteld aan de renners, om in een zogenaamde A-cross te mogen starten.

Eén van de laatste erfgenamen van Rikske Meyhi lijkt Freddy de Meester te zijn. Deze clown heeft als Unique Selling Point, dat hij tijdens de koers middels een fietsbel aan zijn supporters laat weten dat hij er aankomt.

Afscheid

Omdat hij inmiddels 50 jaar is en het steeds moeilijker wordt om nog startrecht in grote crossen te krijgen, heeft hij aangekondigd dat hij op 3 februari 2010 zijn afscheidscross zal rijden.

Binnenkort lijkt er dus, tot spijt van veel organisatoren en supporters, maar tot opluchting van de bond, een einde te komen aan de traditie van Rikske Meyhi.