Contador zei onlangs over hem: 'Hij traint zo hard, dat ik hem amper kan volgen.' De Tourwinnaar had het niet over Armstrong, Leipheimer of Klöden, maar over Sean Yates. Volgend voorjaar wordt Yates al 50. Bij hem lijkt leeftijd echter een getal zonder betekenis.

Officieel eindigde zijn profwielercarrière, waarin hij vooral furore maakte als tijdrijder, al in 1996. Hierna werd Sean Yates ploegleider van de vegetarische wielerploeg van Linda McCartney.

Rugnummer

De echtgenote van de ex-Beatle financierde deze profploeg omdat ze wilde demonstreren dat mensen geen vermoorde koeien en varkens hoeven te verorberen om fysieke topprestaties te leveren.

In de beginperiode bewezen de prestaties van het team dat echter allerminst. Daarom besloot de ploegleider op een dag om weer een rugnummer op z'n shirt te spelden en in een tijdrit te starten. En ja hoor: Yates won.

Hobby

In de daaropvolgende jaren maakte Yates carrière als ploegleider, maar ondertussen bleef hij als hobby zelf ook koersen. Regelmatig zag ik zijn naam terugkeren in uitslagen in het Britse amateurcircuit.

Dat hij de voorbereidingen op die koersjes uiterst serieus nam, werd duidelijk tijdens een interview in 2003, toen hij ploegleider bij CSC was. Zeven jaar nadat hij officieel gestopt was, had hij hetzelfde gewicht als in zijn topjaren als profrenner: 75 kilo.

Fitter

Yates verklaarde meermaals tegen journalisten dat hij zich tegenwoordig zelfs fitter voelt dan tijdens zijn profcarrière. Als profrenner had hij minder kennis van wetenschappelijke trainingsmethodes dan later als ploegleider, met als gevolg dat hij achteraf besefte dat hij als renner bijna altijd overtraind was.

Wanneer hij thuis in Engeland is, dan traint Yates tegenwoordig op basis van zijn nieuwe kennis nog steeds zo fanatiek dat het lijkt alsof hij verwacht dat hij elke dag opgeroepen kan worden door een profploeg, om een ProTour-koers te rijden.

Wanneer hij 'on the road' aan het werk is als ploegleider, dan onderhoudt hij zijn conditie door 's ochtends om zes uur op te staan en nog anderhalf uur te fietsen, voordat de renners van z'n ploeg opstaan.

Brons

Hoe hard hij nog steeds kan fietsen bewees Yates ondermeer in 2005, met een bronzen medaille op het Brits tijdritkampioenschap over 50 mijl. In 2007 sukkelde hij echter met fysieke problemen. Zou er dan toch zelfs op het lichaam van Sean Yates sleet komen? Nee hoor.

Voor het seizoen 2008 werd Yates door Johan Bruyneel aangetrokken als ploegleider voor de Astana-ploeg. De eerste Astana-overwinning van dat seizoen kwam niet op naam van een renner, maar van een ploegleider: op nieuwjaarsdag won Yates de 'Southborough and District wheelers-tijdrit' over 10 mijl. Een tijdrit die hij 30 (!) jaar eerder ook al won.

Kopmannen

Anno 2009 moesten tijdens trainingen van de Astana-ploeg zelfs de sterkste kopmannen ter wereld afzien in het wiel van Sean Yates. Een paar weken geleden reed Yates in Engeland in z'n ééntje nog een tijdrit die eigenlijk voor koppels bedoeld was.

Hoe sterk was de eenzame fietser? Hij versloeg alle koppels. Als Lance Armstrong en Johan Bruyneel nog een tempobeul nodig hebben voor hun nieuwe team, dan hoeven ze niet ver te zoeken…

Sean Yates fietst alsof hij de beschikking heeft over een legendarisch wondermiddel, waarvan ik vroeger dacht dat dit alleen bestond in middeleeuwse mythen, sagen van Indianen en avonturen van Donald Duck: de Bron van de Eeuwige Jeugd!