OSAKA - Als een 'moordenaar' had Elco van der Geest donderdag bij de wereldtitelstrijd judo in Osaka de mat op willen stappen. Maar hij deed het als een twijfelaar. Binnen drie minuten was het over en sluiten. "Daar heb ik me dan drie maanden voor kapot getraind."

De jongste van de twee in de wereldtop actieve broers verloor van Ariel Zeevi. De Israeliër had hem eerder dit seizoen in de klasse tot 100 kilogram in de finale van het EK ook al de voet dwars gezet. "Ik weet dat ik van hem kan winnen. Toch komt het er maar niet uit. Dat is om gek van te worden."

Woest

Woest was de zoon van bondscoach Cor en dan vooral op zichzelf. "Opnieuw heb ik me laten meeslepen in de tactiek van de tegenstander. Terwijl ik wist dat ik juist dat niet moest doen. Ongelooflijk dat ik weer die fout heb gemaakt. Ik kan het alleen mezelf aanrekenen."

Dat hij beter kan is bekend. Vorig jaar won de 24-jarige atleet van KenAmJu uit Haarlem de Europese titel in Maribor. Daar deed hij alles goed. "Van het begin hield ik vast aan mijn eigen strijdplan. Door niemand heb ik me van de wijs laten brengen. Daarna zijn zaken waarmee ik dacht te hebben afgerekend teruggekeerd. Dat is frustrerend."

Training

Zelden was hij zo in vorm als op het WK van nu. "We hebben trainingsstages gehad in Spanje, Frankrijk, Nederland en Tokio. Alles leek perfect te gaan. Maar in de wedstrijd was ik gewoon niet hard genoeg. Ik heb m'n tegenstander niet aangepakt. Want het had gekund. Zeevi was bepaald niet super. En in goede doen knal ik iedereen er af."

Olympische nominatie

Zeevi verloor vervolgens zelf in de tweede ronde. Het betekende de tweede klap voor Van der Geest, want het versperde de weg naar de herkansing. Die had mogelijk nog naar brons kunnen voeren of in elk geval naar een topvijfklassering, goed voor de olympische nominatie. "Op de een of andere manier besef ik nog niet eens dat ik er uit lig."

Begin volgend jaar moet de jongste van de Van der Geest-broers nog flink presteren, wil hij zijn deelname aan Athene 2004 veilig stellen. Dat was de derde klap, maar uitgerekend daarbij stond hij nog niet stil. "De Olympische Spelen zitten nog niet in mijn hoofd. Ik wilde hier presteren, op het WK. Deze wedstrijd is sterker bezet dan die van straks in Athene. Een medaille op de wereldtitelstrijd had me misschien ook wel meer gezegd dan eentje straks in Griekenland."