Jarenlang was Thomas Dekker de onbetwiste kroonprins van de Nederlandse wielerwereld. In 2008 was echter alles anders, dan hij gewend was.

Jarenlang vergat de ploegleiding van Rabobank met opzet, wat de term 'leiding' betekende. Ze gedroegen zich eerder als de hofhouding van de uitverkoren kroonprins. Al sinds zijn juniorentijd kropen ze voor Thomas Dekker. Uit angst om hem kwijt te raken. De wil van de kroonprins was wet.

Leiband
Na de affaire-Rasmussen moest echter alles anders. Binnen het Rabo-regime moesten voortaan niet meer de kopmannen de baas zijn en alle vrijheid hebben. Zelfs de kroonprins werd van zijn troon gehaald. Hem werd verteld dat hij voortaan aan de leiband van een 'rennersregisseur' moest lopen.

De kroonprins had slechts geleerd om bevelen te geven. Nu moest hij ineens bevelen opvolgen. Zijn werksituatie was voortaan één grote conflictsituatie. Ondertussen zat Dekker ook al met een ander groot probleem.

Lichaam
Jarenlang dankte de kroonprins zijn succes aan één trouwe bondgenoot: Zijn lichaam. Elke cel daarin, bevat een overdosis talent en klasse. Elke dag liet dat lichaam zich weer willoos uitputten. In dienst van de glorie van de kroonprins.

Vorig jaar kwam dat lichaam echter in opstand. In voorbereiding op het seizoen 2008, blokkeerde zijn onwillige heup maandenlang de trainingsprogramma's van de kroonprins. Het knaagde aan zijn zelfverzekerdheid.

Komende keizerrijk
Jarenlang ontaarden interviews met Dekker in toespraken van een kroonprins, vol visioenen over zijn komende keizerrijk. Hij ging alles anders doen. Hij ging alles beter doen. Twijfel leek hij niet te kennen. De meeste journalisten smulden van elk woord dat de kroonprins sprak. In hun artikelen strooiden ze met superlatieven, om aan het grote publiek uit te leggen, hoe geweldig de heerschappij van de nieuwe wielerkeizer zou worden.

In 2008 leerde het publiek tijdens interviews een hele andere Dekker kennen. Een mompelende twijfelaar. Geen godenkind, maar een mens. Zijn vermeende onkwetsbaarheid was definitief verleden tijd, toen de media strooiden met schimmige geruchten over zijn 'verdachte' bloedwaardes.

Kruispunt
De afgelopen maanden stond Dekker op het belangrijkste kruispunt in zijn carrière. De wielergeschiedenis bezit een overvol kerkhof, dat gevuld is met carrières van voormalige wonderkinderen. Allemaal waren zij ooit benoemd tot kroonprins.

Van jongs af aan werden ze verwend en gepamperd door ploegleiders en sponsoren. Maar juist mede daardoor konden zij, ondanks al hun fysieke talenten, uiteindelijk niet overleven in de harde jungle die de profwielerwereld is.

Zou Dekkers carrière ook een plek op dat kerkhof krijgen? Of behoort hij tot die enkele uitzonderingen onder de fysieke wonderkinderen, die door al die tegenslagen juist mentaal gehard worden? En zal hij dankzij dit rampjaar juist in één klap volwassen worden?

Back to basics
In zo'n crisis is er volgens mij maar één oplossing. Back to basics. Het moest weer goed komen tussen Dekker en zijn grote jeugdliefde: De fiets. In de loop van 2008 was de fiets voor Dekker een synoniem geworden voor pijn, afzien en ellende. Op den duur ging hij zijn jeugdliefde haten. Tijdenlang trainde hij zelfs minder dan de gemiddelde toerder. Sinds juli reed hij geen enkele officiële UCI-wedstrijd meer.

Wat betreft die jeugdliefde is er nu echter goed nieuws: Dekker wordt de laatste tijd weer veelvuldig op de racefiets gesignaleerd. Voluit trainend. Hij lijkt langzaam weer het gevoel te hebben herwonnen, waarom hij ook alweer ooit met wielrennen begon: Omdat fietsen zo verschrikkelijk leuk is.

Honger
Nog beter nieuws is, dat hij de komende weken aan de start staat van het NK Baan en de Zesdaagse van Rotterdam. Het laat zien dat hij weer honger heeft naar de koers. Honger naar het afzien. Honger naar het winnen. Hij wil daarom niet eens wachten, tot het wegseizoen begint.

Binnen een paar maanden lijkt het wonderkind inderdaad volwassen te zijn geworden. Klaar om terug te vechten. Klaar om op zijn geliefde stalen ros zijn beloofde keizerrijk te veroveren.

Wat mij betreft zijn dit voldoende goede voortekens: Als hij de komende maanden gevrijwaard blijft van grote tegenslag, kan 2009 het jaar worden van Keizer Thomas I.