PARIJS - Ze stonden er zelf ook totaal verbluft naar te kijken. Nederlandse sprinters tussen de wereldtop in Parijs. De voortreffelijke vierde plaats in de WK-finale op de 4x100 meter was een door niemand ingecalculeerde meevaller voor de Nederlandse atletiekwereld.

Timothy Beck, veertiger Troy Douglas, Patrick van Balkom en Caimin Douglas schreven geschiedenis op de WK. Met de prestaties in Parijs, waar het nationale record op zaterdag in twee stappen naar ,63 seconden ging, zijn de Olympische Spelen in Athene nagenoeg zeker.

Niemand gaf vooraf een cent voor de kansen van het Oranje-kwartet. De homogeniteit in de ploeg was de afgelopen maanden ver te zoeken. De kwalificatietijd voor Parijs werd niet eens gehaald. Sneller dan 39,15 was de formatie niet geweest.

Olympisch project

Internationaal de tiende tijd, maar de meeste landen hadden nauwelijks een estafette afgewerkt. Toch mochten de mannen naar de Franse hoofdstad. De KNAU had van de estafetteploegen een jaar voor Athene een olympisch project gemaakt en dat kon niet na één teleurstelling afgeschoten worden.

Douglas naar tandarts

In Parijs bloeide iets moois op in de groep van bondscoach Wigert Thunnissen. Die verraste zaterdag in de eerste ronde wel door Caimin Douglas uit de ploeg te laten en Guus Hoogmoed als slotloper op te stellen. De jongste Douglas kreeg te maken een ontstoken kies. Zaterdagochtend bezocht hij nog een tandarts. Die gaf hem tabletten tegen de pijn, een behandeling van het wortelkanaal bleef achterwege. Nauwelijks geslapen door de pijn meldde hij zich in Stade de France, waar hij te horen kreeg dat Hoogmoed zou starten.

Sprookje

”Daar was ik het niet mee eens. Ik had aangegeven dat ik klaar was voor de klus. Dan ben ik ook klaar”, reageerde hij in eerste instantie teleurgesteld. De ploeg met Hoogmoed vocht zich door de eerste ronde. Plaats twee met een Nederlands record (38,72) was voldoende voor een plek in de halve finale. De opluchting over het succes was groot. De ploeg was toch niet voor niets naar Parijs gestuurd. Enkele uren later ging het sprookje verder.

Met Caimin Douglas weer voor Hoogmoed ging het Nederlands record nog verder naar beneden (38,63) en als tweede snelste verliezer ging het juichende kwartet nog naar de finale ook. Met het verbluffende resultaat op zondag als gevolg. “We waren vooraf al blij als we de eerste ronde zouden doorkomen”, meende starter Beck, die vorig jaar nog als bobsleeër aan de Winterspelen van Salt Lake City deelnam. In de finale zondag was Beck met een reactietijd van 0,132 seconde het snelste van de acht weg.

Persoonlijke belangen

De wissels verliepen in de eindstrijd voortreffelijk, waardoor uiteindelijk achter Brazilië de vierde plaats werd veroverd. Een ongekend hoge klassering voor een groep die de afgelopen maanden nauwelijks als geheel functioneerde. Persoonlijke belangen hadden de overhand, waardoor het project geen lang leven beschoren leek.

”Ik heb wel eens gedacht dat de groep uit elkaar zou vallen”, gaf Patrick van Balkom toe. “Dit is een ongelofelijk verhaal. Vooral als je kijkt hoe we hier in Parijs terecht zijn gekomen. Nu hebben we de A-status bij NOCNSF. Dat betekent meer geld en faciliteiten”.

Olympische Spelen

Athene is voor de sprintgroep heel dichtbij gekomen. Het Internationaal Olympisch Comité en de internationale atletiekfederatie IAAF hebben voor de Olympische Spelen de spelregels iets veranderd. De beste zestien landen van een internationale ranglijst op 31 juli 2004 mogen in Griekenland starten. De ranking wordt opgemaakt aan de hand van de twee beste tijden, waarvan het gemiddelde wordt genomen. Met 38,63 en 38,72 op zaterdag heeft Nederland een voorschot op deelname genomen. “We zijn een echte sprintnatie geworden”, grijnsde Van Balkom zondag met gevoel voor humor. Het verschil met de winnende Amerikanen bedroeg nog altijd achttiende van een tel.