Drie weken lang konden wielerfans elke middag de verslavend spannende Giro d'Italia op tv volgen. Bij elke beklimming en elke sprint kreeg de fanatieke kijker een gratis dosis adrenaline. Helaas, het is voorbij.

Hoe moet die fanatieke wielerfan nu zijn dagen doorkomen, tot aan de Tour de France? De zwaarste gevallen onder de Giro-verslaafden, zullen momenteel elke dag urenlang met de afstandbediening van hun tv zitten te zappen. Met trillende handen. Zwetend. Op zoek naar iets dat het zwarte gat kan vullen, dat het einde van die geweldige koers in hun leven achterliet.

Het EK voetbal? Voetbal is maar een slap spel, vergeleken met de heroïek van de Giro. De Ronde van Zwitserland? De Dauphiné Libéré? Het NK? Ach, wat stellen die korte koersen voor, vergeleken met een Grote Ronde.

Er is een oplossing voor die Giro-junks. Doe de tv en de computer uit. Ren naar de boekwinkel en koop het boek De ronde van Italië door Dino Buzzati, over de Giro van 1949, en het boek met diezelfde titel, maar dan door Erik Brouwer, over de Giro van 2007.

Therapie

De therapie is simpel. Elke keer wanneer het verlangen van de patiënt naar een meeslepende Giro-etappe te groot wordt, pakt hij gewoon één van die twee boeken uit de kast. Lees daaruit telkens één verhaal en laat je meevoeren, met de enthousiaste beschrijvingen van de belevenissen in de Giro-karavaan.

Zo'n verhaal is nog net niet zo leuk als een live Giro-rit, maar zo lang de Giro-organisatie nog niet heeft beslist om voortaan elk jaar een Giro van 52 weken te organiseren, is dit het beste surrogaat.

Beide schrijvers waren beslist geen doorsnee wielervolgers. Buzzati noemde zichzelf 'inzake wielrennen een complete onbenul'. Zijn imitator Erik Brouwer had al net zo weinig parate wielerkennis. Toch werden zij volslagen gegrepen door dit geweldige evenement.

Kracht

Hierin schuilt ook de kracht van deze boeken. Juist omdat zij buitenstaanders waren en geen zelfbenoemde wielerprofessoren, konden deze auteurs erg objectief getuigen, wat elke Giro-etappe weer zo onweerstaanbaar mooi maakte om te volgen.

Was dat slechts de spanning om de feitelijke rituitslag? Natuurlijk niet. Dan zou zo'n Giro immers een uiterst inefficiënt georganiseerd evenement zijn. De organisatie zou dan net zo goed alle renners in een hal kunnen opsluiten, waar ze elke middag op een hometrainer hun etappes zouden fietsen. En het publiek zou dan genoeg hebben aan het beeld van een groot scorebord.

Voor Brouwer en Buzzati werd zo'n Grote Wielerronde juist zo mooi door de schijnbare randzaken: het grootse landschap, de toeschouwers, de geschiedenis, de romantiek, de grote volgerkaravaan, de persoonlijke achtergronden van de renners en de vele kleine verhalen die het wedstrijdverloop voortbrengt.

Voorkeur

Van deze beide Girobeschrijvingen heeft Buzzati's Ronde van Italië overduidelijk mijn voorkeur. Zijn zwierige literaire stijl past perfect bij de avonturen van legendarische personages als Coppi en Bartali. Daarnaast heeft zijn boek het praktische voordeel, dat zijn Giro al bijna 60 jaar geleden werd verreden.

Wanneer hij als niet-wielerkenner een feitelijke fout maakt, of uit dichterlijke vrijheid een gebeurtenis iets mooier voorstelt dan het werkelijk was, dan valt dat niet snel op. De biografische gegevens van de meeste toenmalige renners en de details over het wedstrijdverloop, zijn immers onbekend bij de hedendaagse lezer.

Gasparotto

Bij Brouwer ligt dat moeilijker. Om een mooie verhaallijn in zijn boek te bouwen, voert hij bijvoorbeeld Enrico Gasparotto op als een soort vierderangs knecht, die tijdens deze Giro voor het eerst in de spotlights stond. Veel fanatieke wielerkenners zullen op zo'n moment de neiging krijgen, om Brouwer hoogstpersoonlijk op te bellen, om hem te vertellen dat Gasparotto juist een toptalent was, die al in z'n eerste profjaar Italiaans kampioen werd.

Zo bevat het boek van Brouwer een hele reeks feitelijke slordigheden. Dat neemt niet weg, dat veel van Brouwers verhalen het waard zijn om, net als die van Buzzati, over zestig jaar nog te worden gelezen. En nee, dan zal waarschijnlijk geen enkele recensent nog over die feitelijk foute details zeuren.

Naam: De ronde van Italië
Auteur: Erik Brouwer
Uitgever: L.J. Veen

Naam: De ronde van Italië
Auteur: Dino Buzzati
Uitgever: L.J. Veen

©NUsport/Rob de Haan