PARIJS - Kogelstootster Lieja Tunks-Koeman is bij de wereldkampioenschappen in Parijs als tiende geëindigd. Ze begon de eindstrijd woensdagavond met twee mislukte pogingen. De derde bracht haar de teleurstellende afstand van 17,99 meter. Dat was onvoldoende om na de derde reeks met de beste acht verder te gaan.

Haar ogen hadden een rode rand. De tranen waren inmiddels weg, maar het treurige gevoel viel nog duidelijk van haar gezicht af te lezen. Stond ze in de finale van de WK, ging het bij instoten direct mis. Na drie moeizame pogingen kon ze haar rugzak nog net oppakken om verslagen de catacomben in te duiken.

Discus en polsstok

Het loopt niet met de technische nummers van de Nederlanders op de WK. Tunks-Koeman was de enige die de finale haalde. Hoogspringer Pennings faalde, kogelstoter en discuswerper Rutger Smith bleef ver onder zijn niveau en de polsstokhoogspringers Blom en Tamminga kwamen niet ver.

Lichtpuntje

Tunks-Koeman was tot de finale het enige lichtpuntje. Daarin ging het echter direct mis. Het goede gevoel van de kwalificatie, die in de tweede poging met 18,44 een feit was, verdween al toen ze voor de start van de wedstrijd de ring instapte. "Er knapte iets in mijn elleboog. Ik kon daarna mijn arm niet meer strekken." Overwogen om zich terug te trekken, had de vijfvoudig nationaal kampioene (buitenlucht) niet. Na afloop ging ze wel naar een ziekenhuis om foto's te laten maken van het geblesseerde gewricht.

Tunks-Koeman had gehoopt in Parijs iets moois neer te zetten. Twee jaar geleden was ze op de WK in Edmonton twaalfde. Op de Spelen in Sydney eindigde ze als negende. Redelijk, maar niet het gewenste resultaat. Dit jaar ging het ook al mis bij de WK indoor in Birmingham. Daar kwam ze niet door de kwalificatie. Op weg naar Parijs had ze die domper al van zich afgezet. Bij de Papendal Games benaderde ze het Nederlandse record van Corrie de Bruin (18,87 m) tot op vier centimeter.

Alles of niets

"Ik voel me heel beroerd", zei ze woensdag met een brok in haar keel. "Ik voelde me vooraf zo goed. Mijn kwalificatie was de beste ooit." Bij de eerste twee pogingen in de wedstrijd liet ze de afstand niet eens opmeten. De derde was een tot mislukken gedoemde alles-of-niets-poging. Met 17,99 meter nam ze afscheid van acht collega's die verder om de titel mochten stoten.

Troy Douglas

Troy Douglas nam in Parijs afscheid van de WK als sololoper. De -jarige sprinter heeft besloten zich voortaan alleen nog te richten op de estafetteploeg in Nederland. De 200 meter was zijn laatste solo-optreden op grote toernooien. Met opgeheven hoofd meldde hij zich na de kwartfinales in de kleedkamers. De in Bermuda geboren atleet liep naar 20,64 seconden, zijn beste seizoenprestatie. Wel onvoldoende om verder te mogen. Douglas, die twee jaar geleden in Edmonton op de 100 meter nog de halve eindstrijd van de WK haalde, bleef op de vijfde plaats steken.

"Dit is voor mij een mooi einde. Het wordt steeds moeilijker om individueel de motivatie te vinden. Ik krijg nauwelijks wedstrijden in een topveld. Ze vinden me te oud. Voor een estafetteploeg kan ik nog veel betekenen", zei de eigenzinnige atleet, die op de WK in met een dopingaffaire te maken kreeg en een lange schorsing uitzat wegens nandrolongebruik. Een jaar eerder was hij voor het eerst voor Nederland uitgekomen. "Ik ben hier captain, ben een leider. Ik zie deze laatste race toch een klein beetje als een historisch moment."