EGMOND - Luc Krotwaar heeft een nieuwe bijnaam: de witte Keniaan. De atleet uit Eindhoven voelt zich herboren na twee hoogtestages in het Afrikaanse land. Na zijn verrassende optreden bij de Sylvestercross in Soest imponeerde Krotwaar zondag opnieuw in Egmond.

Hij gaf zich pas in de eindsprint gewonnen aan de zwarte Kenianen Wilson Kigen (1.02.39) en Paul Biwott en werd knap derde. Krotwaar was euforisch over de vorm die hij heeft na enkele weken trainen in het Keniaanse loopmekka Iten.

"Mijn benen verzuurden totaal niet. Het branderige gevoel in de spieren ontbrak gewoon, zodat ik kon blijven doorgaan. Stel je voor, dacht ik, die Kenianen moeten zich altijd zo voelen!"

Fris

Krotwaar oogde na de wedstrijd nog fris, terwijl het eerste gedeelte van de halve marathon over rul zand een slijtageslag was. Susan Chepkemei besliste er de wedstrijd bij de vrouwen. De -jarige Keniaanse, die met haar Nederlandse levenspartner David van Reen gedurende haar Europese wedstrijdseizoen in het Limburgse Steijl woont, won eenvoudig in 1.11.37. De Ethiopische Shetaye Gemechu, vorig jaar de beste in de Amsterdam marathon, moest bijna twee minuten op haar toegeven.

Naast Krotwaar ging ook Hugo van der Broek opvallend lichtvoetig over het strand en de duinen van Egmond aan Zee. Hij is net als Krotwaar naar de Keniaanse Riftvallei geweest. "Ik kan het iedereen aanraden", zegt Krotwaar. De viervoudig Nederlands kampioen was altijd wat huiverig voor een stage in Afrika na verhalen van Henk Gommers en Marcel Versteeg, die als eerste de stap waagden. "Zij kwamen met een virus terug. De een was door een aap gebeten."

Swahili

Nu zijn nieuwe Nederlandse manager Pieter Langerhorst met topatlete en levensgezellin Lornah Kiplagat een loopkamp heeft opgezet in Kenia, wilde Krotwaar het op zijn 33e wel eens proberen. "Om beter te worden, maar ook om meer contact te krijgen met de Kenianen waarmee ik in Europa loop. Ik heb speciaal Swahili geoefend."

Wat Krotwaar in Kenia aantrof, beviel hem. "Ik had gedacht dat het heel droog was, maar ondanks de hoogte van 2400 meter is het groen. Het leek op Limburg, vond ik. Een inspirerende omgeving om te lopen. Dat is ook het enige wat er te doen is. Je kunt met de taxi naar het internetcafé 30 kilometer verderop, maar meer is er niet. Voor mij is dat prima. Elke dag om zes uur op en lopen. Je bent heel geconcentreerd en gefocust. De winst is dat je elke training op scherp staat. Dat is thuis veel moeilijker als je iedere keer hetzelfde rondje doet na het opstaan."

Krotwaar ging bevlogen tekeer in Egmond, waar hij in de duinen de Kenianen terughaalde. De komende weken loopt hij nog crosses in Breda en Uden, maar daarna gaat hij opnieuw naar het loopkamp in Kenia. Krotwaar wil eens kijken of hij met die alternatieve aanpak wel in staat is om de marathon van Rotterdam met de voorsten mee te lopen.

"Ik heb al op hoogte getraind in de VS, maar dit is echt heel iets anders. Het is er prachtig. De mensen zijn heel gemoedelijk. Neem Kigen, de winnaar van vandaag. Hij was ziek toen ik er was, ik heb hem nog naar het ziekenhuis gebracht. Geen moment verloor hij zijn kalmte. Later hoorde ik dat hij verschijnselen van malaria had."