BORDEAUX - Servais Knaven heeft donderdag de zeventiende etappe van de Ronde van Frankrijk gewonnen. De coureur van Quick Step kwam in Bordeaux solo over de streep. Het betekende de eerste zege voor een Nederlander in de Tour van 2003.

Knaven vond het misschien wel het mooiste moment van de dag. Donderdag won de renner van Quick-Step-Davitamon dan eindelijk een etappe in de Ronde van Frankrijk. In Bordeaux nota bene, de Hollandse stad volgens de overlevering. Harmeling was er in 1992 de laatste Nederlandse ritwinnaar geweest. "Ik moest hier naartoe komen, anders kwam het er weer niet van."

Vroeger

Harmeling ving zijn oud-ploeggenoot na de huldiging op. De begroeting was allerhartelijkst. Het tweetal reed samen voor TVM in de tijd dat Knaven jong en veelbelovend was. Qua erelijst loste hij de belofte niet helemaal in. "Ik ben nou eenmaal geen renner die veel wint. Wel één die constant goed rijdt. Vanuit de ploeg heb ik altijd voldoende waardering gekregen."

De winnaar van Parijs-Roubaix, editie 2001, liet donderdag nog wel even zien dat hij Johan Museeuw niet per se nodig heeft om een grote slag te slaan. "Ik heb nu iedereen wel de mond gesnoerd die beweerde dat ik alleen dank zij mijn ploegmaats Parijs-Roubaix gewonnen heb. Vandaag doe ik het alleen. Althans, zonder ploeggenoten in de kopgroep. Ik heb wel veel aan de ploeg te danken. Lefevere (de manager) had me al de hele week gepusht voor deze rit."

Hollands tintje

Knaven was een van de vroege vogels geweest die vanaf kilometer nul de aanval hadden gekozen. De kopgroep van tien had een sterk Hollands tintje: behalve Knaven waren ook Leon van Bon en Bram de Groot meegesprongen. Snelle jongens voor als het op sprinten zou aankomen waren de Italianen Commesso en Bossoni en de Fransman Mengin.

Het tiental bereikte een maximale voorsprong van ruim zestien minuten. Dertig kilometer voor de streep was die marge gehalveerd maar was het wel duidelijk dat de ritzege binnen de groep zou blijven. Het spel der aanvallen werd op gang gebracht door Knaven die demarreerde op 18 kilometer voor de streep.

Blokjes

"Vroeg", gaf hij ook zelf later toe. Maar er was een rekensommetje aan voorafgegaan. "Ik ging er vanuit dat ik 25 minuten nodig zou hebben om bij de finish te komen. In trainingen rijd ik ook vaak in zulke blokjes voluit. Lichamelijk moest het dus kunnen. De vraag was alleen of ik de ruimte zou krijgen. Maar ik dacht steeds: zolang ik niet stilval, zien ze me niet meer terug."

Noch De Groot, noch Van Bon voelde zich geroepen achter de vluchter aan te gaan. Beiden keken naar de snellere jongens van wie Mengin nog een poging waagde. Hij kreeg beide Nederlanders mee in zijn wiel. "Ik rijd om te winnen, maar het speelde wel mee dat Servais een Nederlander is", zei Van Bon.

Marge

De achtervolging kwam zodoende niet echt op gang. Knaven hielde de marge vrijwel continu rond de 25 seconden. "Het lukte me om boven de 50 per uur te blijven rijden. We hadden trouwens onderling geen afspraken gemaakt. We wilden gewoon alle drie winnen. Het is dan toch ieder voor zich."

Heintje Davids

Zo won Servais Knaven dan eindelijk een rit in de door hem soms zo verfoeide Ronde van Frankrijk. De TVM-affaire zette in 1998 kwaad bloed. Te vaak ook greep hij net naast de ritzege. Te vaak was het weer een Rabo-renner die het voor zijn neus afmaakte. Van Bon in 2000 (Knaven vierde), Wauters en Dekker in 2001 (Knaven vierde en derde), Kroon in 2002 (Knaven tweede). Nooit meer de Tour, het speelde al vaak door zijn hoofd. Misschien was de etappezege in Bordeaux wel het mooiste afscheid dat hij kon bedenken. "Maar ik ga niet meer zeggen dat ik hier niet terugkeer. Ik wil geen Heintje Davids worden."