LONDEN - Op Wimbledon wordt court 2 'graveyard' genoemd. Op dat kerkhof zijn in 117 tennischampionships van de All England Club de nodige reputaties gesneuveld en titelkansen vervlogen. Voor Raemon Sluiter is op Wimbledon court 14 het graf van zijn ambities.

Twee jaar geleden verloor Sluiter daar van de Fransman Arnaud Clément, vorig seizoen van de Tsjech Radek Stepanek en deze zomer bracht de Duitser Alexander Popp hem op veertien tot stilstand in zijn zucht naar roem op het heilige gras in het tennistoernooi van het jaar. Het leed geschiedde in een vijfsetter van meestal bedroevend laag niveau: 6-7 (tiebreak 4-7) 6-4 3-6 7-6 (5) en 2-6.

De twee meter lange Popp boezemde de Rotterdammer geen angst in, hoewel hij wist dat hij een goede grastennisser is. Sluiter ontmoette hem eenmaal eerder, in de finale van de challenger in Lübeck in 2002. Hij won, met tapijt als ondergrond, met 6-2 3-0 opgave.

Beschermde ranking

De 26-jarige Popp uit Heidelberg had dit jaar nauwelijks resultaten door een blessure. Wel haalde hij de kwartfinale op gras in Nottingham. Popp genoot maandenlang een beschermde ranking van . Voor Wimbledon was hij speelklaar. Hij speelde in de eerste ronde drie setjes met de op gras onwennige Marokkaan Hicham Arazi.

Sluiter, die met een schitterende triomf op de Russische vedette Jevgeni Kafelnikov opende, was gewaarschuwd. De wedstrijdindeling op court 14 vond hij afschuwelijk. "Natuurlijk komen de uitslagen van de laatste jaren in je hoofd op. Op de baan was ik dat kwijt."

Schijn bedroog

De Rotterdammer speelde de eerste set uitstekend. Hoewel hij geen enkel breekpunt kreeg bij de opslagbeurten van Popp, gaf hij op eigen service nauwelijks punten af. De tiebreak leek voor hem, maar de schijn bedroog. De eerste drie opslagen gingen allemaal fout. Popp won de tiebreak en de set. Sluiter: "Het verlies van de eerste set was uitermate pijnlijk."

Vanaf dat moment kon Sluiter de wedstrijd geen moment meer dicteren. Hij vocht wel, werkte in de tweede set een breek weg om met 6-4 het evenwicht te herstellen. "Dat was wel energievretend", legde hij uit. Set drie ging in een halfuurtje naar Popp (3-6), waardoor Sluiter weer voor een krachtsinspanning kwam te staan.

Vijfde set superieur

Op vechtlust sleepte hij er een vijfde set uit. Die bood perspectief. In zijn loopbaan won hij er vier en verloor er slechts een; tegen de Thai Paradorn Srichaphan op het gravel van Roland Garros 2002. Ook dat was theorie. Tegen Alexander Popp was de energie na de vierde set op, de kracht was eruit. Popp won de vijfde set superieur met 6-2 en kreeg na 3 uur en 4 minuten de hand van de bedroefde Rotterdammer.

"Eerlijk is eerlijk. Popp heeft de wedstrijd gewonnen, ik heb hem niet verloren. Het verschil met de wedstrijd tegen Kafelnikov was, dat ik niet constant genoeg serveerde. Op gras moet ik het van de eerste twee klappen hebben. De agressiviteit viel weg en daardoor werd het een andere wedstrijd. Klagen wil ik niet, maar het moet met mijn spel ook soms mijn kant op vallen. Een netballetje, een gunstig beslissing van de lijnrechter. Popp had het wel en kon met ook nog een sterke opslag het verschil maken. Jammer. Het zal lang duren eer ik hier overheen ben."