De afrekening: vrouw, man, team, trainer, pechvogel en verliezer van het jaar.

Gelukkig dat op de valreep drie Nederlandse ploegen zich nog kwalificeerden voor de achtste finales van de UEFA Cup, die in februari wordt hervat. Dat was, samen met de doorbraak van Rafael van der Vaart, een goede reden om het voetbal voorlopig nog niet af te schaffen.Die voetbalcrisis werd gedeeltelijk opgevangen door andere sporten.

Natuurlijk was er weer zwemster Inge de Bruijn die olympische titels schijnbaar moeiteloos liet volgen door wereldtitels; zij was, zonder concurrentie de sporter (m/v) van het jaar. Er was het even onverwachte als glansrijke succes van turnster Renske Endel. Er was het zilver voor parttime veldrijdster Corine Dorland. En er waren nog zo wat vrouwen die meer dan middelmatig presteerden.

Bij de mannen lag het dit jaar wat moeilijker. De nummer 1 van vorig jaar, zwemmer Pieter van den Hoogenband, behaalde wat zilver op het WK, maar hij had het jaar daarvoor de lat zo hoog gelegd, dat dat eigenlijk een tegenvaller was (hetzelfde probleem waar aan vrouwzijde Leontien van Moorsel mee kampte). Gelukkig was er wielrenner Erik Dekker, die een Tour-etappe en de wereldbeker won. Er was zijn collega Servais Knaven die triomfeerde in de prestigieuze klassieker Parijs-Roubaix. Er was de dappere terugkomst van atleet Troy Douglas. Er was schaatser Rintje Ritsma die wereldkampioen allround werd. Waarschijnlijk zijn laatste kunstje, maar het was wel een mooi laatste kunstje. En de decembermaand bracht ons opeens ook nog een zilveren Europese veldloopmedaille voor Kamiel Maase. Een kerstcadeautje.

En we leefden mee met de tennissers in de Davis Cup die pas in de halve finale hun opmars gestuit zagen door de latere winnaar Frankrijk. Een wonder van de eerste orde, want topper Richard Krajicek bleef zo’n beetje het hele jaar aan de kant.

Het was ook het jaar van de rampen. Het begon met de brand in Volendam en op 11 september werd Amerika getroffen door terroristische aanvallen. Het had zo zijn weerslag op de sport.

Vorig jaar concludeerden we op deze plaats dat 2000 een jaar was waar we later nog met veel weemoed aan terug zouden denken omdat het nooit meer zo mooi zou zijn. Wat dat betreft is 2001 een jaar geworden, dat we met een paar uitzonderingen, snel mogen vergeten. En laten we hopen dat 2002, in ieder geval wat Nederland betreft, wat meer te bieden heeft.

Sportweek Online