DÜSSELDORF - Meer dan over het gewonnen zilver sprak Dennis van der Geest over het verloren goud. “Die kleur staat mij toch beter”, zei de teleurgestelde judoka uit Haarlem, nadat hij bij de EK in Düsseldorf in de finale van de open klasse had verloren van Alexander Michailin.

”Van deze man ga ik nooit meer verliezen”, sprak Van der Geest, nadat hij bij dezelfde titelstrijd een jaar eerder wel van de Rus won. “Dat gevoel had ik daar (in Maribor) echt. Tja, het is een verkeerd gevoel gebleken. Mijn voorspelling is niet helemaal uitgekomen. Ik had hier keihard voor getraind, dacht dat ik er klaar voor was. Het bleek net niet helemaal zo te zijn.”

Kemphanen

Voor de derde achtereenvolgende keer stonden de (ook letterlijk) grote kemphanen in de eindstrijd van het Europeese kampioenschap tegenover elkaar. Alleen de afgelopen jaargang won de Nederlander. ”De volgende keer winnen wij weer”, zei Cor van der Geest, bondscoach en bovenal vader van Dennis.

De 'peptalk' was aan junior niet besteed. Op blauwe badslippers ontvluchtte hij onmiddellijk de Philipshalle om in de buitenlucht op verhaal te komen. “Eén foutje heb ik gemaakt. Zo'n jongen profiteert daar dan meteen van. Dat is zijn klasse. Ik zette de worp in en hij nam hem over. Dat kan gebeuren.”

Het was de tweede nederlaag op rij van Van der Geest tegen zijn rivaal in de niet-olympische klasse. In Hamburg ging het eerder dit jaar ook mis. “Daar was ik nog niet in topconditie”, zei de Nederlander. “Hier had ik er meer van verwacht. Helaas. Maar dit zilver staat me ook knap. Laat ik het daar maar op houden.”

Meer kansen

Van der Geest krijgt in Düsseldorf nog meer kansen. Evenals vorig jaar in Maribor neemt hij ook deel aan de +100 kilogramklasse, wat hem destijds brons opleverde. In de Duitse stad keek hij echter al verder vooruit, naar het WK van september in Osaka. “Daar wil ik me rechtstreeks voor de Olympische Spelen plaatsen. Om verder van al het geouwehoer af te zijn.”

Een ‘raar’ toernooi was het geweest voor Van der Geest in Düsseldorf, vond althans bondscoach Cor. Dat was ook zo. De eerste opponent, een Bosniër, kwam niet opdagen. De tweede, een Griek, verzette ondanks een snelle achterstand geen stap en verloor op passiviteit. “Met alle respect”, keek Dennis terug. “Dat waren niet de jongens waar het om ging.”

Volgend aanvalsplan

Het ging om Michailin. De tweevoudig wereldkampioen van München is voor de komende tijd de te kloppen man. “Maar dat gaat lukken”, zei Cor van der Geest. “We gaan hem nog eens uitvoerig bestuderen voor een volgend aanvalsplan. Straks pakken we hem wel, dat weet ik zeker. Ik geloof namelijk veel meer in dít mannetje”, zei hij, daarbij zoonlief nog eens diep in de ogen kijkend.

Cor sprak van een ‘pakkende’ finale. Ook dat was grotendeels aan Dennis te danken geweest. “Anti-judo”, noemde deze het spel van zijn tegenstander. “Een beetje hufterig? Ja, zo mag men het wel noemen. Hij is op een heel goedkope manier aan een score gekomen en heeft dat verdedigd met afwachten. Van een foutje van mij heeft hij geprofiteerd. Maar dat ik dat ene foutje heb gemaakt, is m'n eigen stomme rotschuld.”