ROUBAIX - Hij had geen idee wie zijn voorganger was. Peter van Petegem is geen man van historische feitjes uit de recordboeken. De 33-jarige Belg was gewoon blij met zijn overwinning in Parijs-Roubaix, zoals hij een week eerder ook al had mogen juichen na de Ronde van Vlaanderen. Na 26 jaar kreeg Roger de Vlaeminck een opvolger.

Monsieur Paris-Roubaix, zoals De Vlaeminck na vier zeges (een record) in de Hel van het Noorden wordt genoemd, was in 1977 de laatste renner die de "dubbel" veroverde. Hij gold als een echte Flandrien, thuis op de hellinkjes van "de Ronde" en net zo op zijn gemak op de kasseien van Parijs-Roubaix.

'Zwarte van Brakel'

Van Petegem bleek dit jaar een evenbeeld. De 'Zwarte van Brakel', vaak verguisd vanwege zijn negatieve koerstactiek, was in de Noord-Franse stofwolken al net zo imponerend aanwezig als een week geleden op Vlaanderens wegen.

Droog

In extreem droge omstandigheden werd Parijs-Roubaix een koers waarin de aanvallers glorieerden. Het drietal dat op de wielerbaan van Roubaix om de zege mocht gaan sprinten had die positie niet gestolen.

De Italiaan Dario Pieri leek lange tijd de beste man in koers, nadat hij met de Duitser Aldag als ballast op de twintigste kasseienstrook, een kleine 40 kilometer voor de streep, de aanval had gekozen. De oude Rus Vjatsjeslav Ekimov reed op indrukwekkende wijze naar het duo toe, terwijl Van Petegem uit schijnbaar kansloze positie in zijn eentje toch de aansluiting bewerkstelligde. Voor Aldag was het toen te veel.

Pistewerk

In de sprint benutte Van Petegem zijn kennis van het pistewerk. "Ik wist dat Ekimov de sprint zou aangaan en dat Pieri de man was die ik in de gaten moest houden. Ik heb hem zo veel mogelijk naar boven gedrukt en meteen 'de elf erop gegooid' toen Ekimov ging."

Domo

De genoegdoening was groot. In het Lotto-Domo-kamp overheerste de eerste maanden van het seizoen de frustratie over de kritiek die de ploeg kreeg. "Omdat McEwen nu eens drie koersen wint in plaats van zeven, zouden wij er opeens niets meer van kunnen", sprak manager Christophe Sercu getergd. "Wel, ik geloof dat we iedereen nu wel de mond hebben gesnoerd."

Van Petegem

Van Petegem voelde zijn zege ook als een rechtzetting. ,Ze verwijten me vaak dat ik me in de koers te veel verstop. Maar dat is mijn manier van koersen, ik neem de kritiek maar voor lief. Ik rijd echt met mijn hoofd. Ik weet precies wat ik kan en wanneer ik moet", klonk het zelfverzekerd.

Museeuw

Naast een winnaar waren er uiteraard veel meer verliezers. Johan Museeuw bijvoorbeeld, lekgereden op 70 kilometer voor de streep en niet in staat de opgelopen schade te herstellen. Het was misschien wel de laatste kans voor "de Leeuw van Vlaanderen" het record van De Vlaeminck (vier zeges) te evenaren.

Knaven

Servais Knaven was de enige overgebleven renner van het favoriete Quick-Step voorin, maar moest ook passen toen Van Petegem zijn jacht op de koplopers inzette. "Ik kwam tekort, voelde het al aankomen." En over zijn ploeggenoot Museeuw: "Als Johan op een verkeerd moment lek rijdt, blijkt het ook maar en mens te zijn."

Tranen

Tranen waren er bij Max van Heeswijk, ook een renner met gebroken dromen. De Limburger viel en verloor daarmee de aansluiting met de besten in koers. "Ik had een superdag. Er zijn van die dagen dat je het moet doen en dan lukt het niet. Dit is vreselijk balen."