CALGARY - Het ene moment stond ze onbedaarlijk te huilen, het volgende ogenblik was de vertrouwde brede lach weer terug op het gezicht van Catriona LeMay-Doan. De Canadese evenaarde zaterdag in Calgary haar wereldrecord op de 500 meter (37,29) en daarmee was ze uitermate ingenomen.

Ze schoot zondag vervolgens echt uit haar slof. Ze haalde het record terug naar de plaats waar het volgens haar hoort: op thuisbaan Calgary. Ze reed 37,22.

Na dit weekeinde heeft LeMay-Doan de negen snelste 500 meters uit de historie achter haar naam staan. "Dat is een leuke statistiek." Niemand komt op de 500 meter in de buurt bij de olympisch kampioene, zo veel is duidelijk.

LeMay regeert de afstand zoals geen andere schaatser dat momenteel doet. Haar evenknie bij de mannen, de Japanner Shimizu, is mede door een rugblessure dit jaar totaal van slag. Dat is de 30-jarige Canadese nog niet overkomen. Sinds 1998 is ze de baas op haar afstand. Slechts bij de WK afstanden in 2000 moest ze even capituleren, toen ze derde werd.

Heftige discussie

Wat haar zaterdagmorgen precies dwars zat, wilde LeMay niet zeggen. Duidelijk was dat iets haar voorbereiding verstoorde. Voor de race was ze verwikkeld in een heftige discussie met een vertegenwoordiger van de Canadese bond, waarbij de tranen vloeiden. "Ik heb een vaste routine voor een race. Als er dan iets onverwachts gebeurt, komen door de zenuwen emoties naar buiten. Maar nu ik zo goed reed, was deze verstoorde voorbereiding blijkbaar de juiste."

Want niet alleen de 500, maar ook de dubbele afstand schaatste ze sterk. "Ik moest alleen rijden omdat Chris Witty problemen met haar schaatsen had. Uiteindelijk reed ik mijn één na beste tijd ooit. Dat geeft vertrouwen." De Canadese werd met 1.14,76 tweede, achter wereldrecordhoudster Sabine Völker uit Duitsland. Vlak achter LeMay werd de Duitse niet-sprintster Anni Friesinger derde. Dat verraste LeMay niet. "Vorig jaar reed ze al eens hoog in de 1.14. Ook allrounders hebben snelheid, hoewel ze de 1000 niet elke week rijden."

Mentaal spel

Misschien is dat wel een voordeel, filosofeert LeMay. "De 1000 meter is een mentaal spel. Vantevoren weet je dat het pijn gaat doen. Dat is het zaak om hard te zijn en door te zetten. Maar je kunt op een bepaald moment bang worden van de 1000, net als bij de meter."

Niet voor niets is de 1000 meter vrouwen tot nu toe de enige sprintafstand die bij de wereldbeker nog niet door een Canadese is gewonnen. LeMay beheerst de kilometer niet zo als de halve afstand. Op de 500 meter heeft ze nog geen serieuze concurrentie ondervonden. Dus zoekt ze zelf maar een uitdaging. Die was tot zondag het wereldrecord terug te halen naar haar thuisbaan in Calgary.

Zaterdag was ze er dichtbij, zondag slaagde ze. "Salt Lake City zal niet elk sprintwereldrecord behouden", zei LeMay zaterdag al. Ze wist dat ze daar immers zelf voor zou gaan zorgen. Ze is nog niet klaar. "Veel schaatsers zijn nu niet in topvorm, omdat ze in de voorbereiding zitten. Het is beangstigend, maar ook wij Canadezen zitten in de opbouwfase. We gaan nog harder schaatsen, later dit jaar."

Voor LeMay valt te vrezen dat ze dan haar eigen toptijd verder aanscherpt, alleen niet op haar favoriete ovaal. De Utah Olympic Oval is in februari de uitgelezen plaats om te tonen wie recht heeft op de gouden plak op de 500 meter. Er zal niemand zijn die dat kan voorkomen.

/DOSSIERSchaatsen