BOLZANO - Voor de Nederlandse handbalsters is het wereldkampioenschap in Italië dit weekeinde pas echt begonnen. Na de teleurstellende start (een punt uit drie duels) bereikte de ploeg zaterdag eindelijk de vereiste WK-vorm.

Oranje greep de laatste kans tegen Macedonië (29-24), een overwinning die volstond om de achtste finales tegen Zweden te bereiken. De nederlaag in het laatste groepsduel op zondag tegen olympisch kampioen Denemarken (23-16) had geen gevolgen.

De handbalsters hebben met het bereiken van de laatste zestien hun prestatie van twee jaar geleden in Noorwegen geëvenaard, toen ze voor het eerst aan een WK meededen. Toch is de situatie nu totaal anders.

De vrouwen werden in Scandinavië met vier zeges afgetekend groepswinnaar, terwijl ze in Bolzano met de hakken over de sloot (drie punten uit vijf duels) de tweede ronde haalden. Maar gek genoeg kan het dit keer wel eens beter voor ze aflopen.

Geluk

Waar de jonge speelsters in 1999 hun krachten te vroeg verspeelden en in de achtste finales hard onderuit gingen tegen Roemenië (26-16), hebben ze nu wèl een goede kans om verder te reiken. Nederland heeft namelijk mazzel met het speelschema. Als de handbalsters blijven winnen, komen ze voor de halve finale geen toplanden als Rusland of Noorwegen tegen.

Eerst wacht Zweden. Dat land toonde zich dit WK de sterkste in groep B, maar Nederland vreest de Zweedsen niet. Het won zes van de laatste zeven onderlinge wedstrijden. Bij een nieuwe overwinning zouden de vrouwen in de kwartfinale waarschijnlijk Joegoslavië tegenkomen, internationaal ook geen hoogvlieger.

Breekpunt

Een stunt (de laatste vier halen) is mogelijk, zeker omdat Nederland op het juiste moment beter is gaan spelen. De wedstrijd tegen Macedonië was het breekpunt tussen de tweede ronde of een roemloze aftocht. Oranje had die boodschap goed begrepen. De handbalsters speelden de teleurstelling van de slechte toernooistart agressief en gedreven van zich af.

Voor het eerst was bij Nederland vloeiend aanvalsspel te zien. In de eerste drie duels liep het voorin niet. Alleen Saskia Mulder haalde in de rechterhoek een hoog niveau. Juist de meest ervaren speelsters van het team, Monique Feijen en Natasja Burgers (meer dan 150 interlands), vielen vies tegen. Aangezien het spel vooral op Burgers is afgestemd, kwam Nederland moeilijk tot scoren.

De linkerkant had wat druk van haar frêle schouders af kunnen nemen, maar deed dat onvoldoende. Elly-An de Boer (uitgeschakeld met enkelblessure) en Ana Razdorov overtuigden niet. Nederland kreeg niettemin in alle wedstrijden winstkansen, omdat ook de tegenstanders bepaald niet goed speelden. Dat de ploeg voortdurend net mis greep, betekende telkens een mentale tik.

Knap herstel

Het was daarom knap dat Nederland zich herstelde tegen Macedonië. Getergd speelden de handbalsters de nummer acht van het laatste EK en WK kapot. De Nederlandse ploeg had veel baat bij de komst van Nicole Heuwekemeijer op de linkeropbouw.

De 32-jarige speelster van het Deense Brabrand, hersteld van buikklachten, was van grote waarde. Heuwekemeijer scoort gemakkelijk en creëert ruimte voor de andere speelsters, waardoor ook cirkelloopster Olga Assink (inmiddels de grens van zeshonderd goals gepasseerd) aan bod komt.

De zestig meegereisde Oranje-fans, gekscherend de 'ouders met een missie' genoemd, hadden plots wat te vieren. Ze gingen zondag weer uit hun dak, omdat Oekraïne van Frankrijk verloor. Nederland hoefde daarom geen punten meer van Denemarken te pakken. Coach Bert Bouwer begon nog wel met zijn sterkste speelsters, maar de tweede Deense keuze liep te snel uit.

Ondanks de nederlaag kan Bouwer in elk geval vertrouwen op zijn verdediging. De twee Diane's, Roelofsen en Lamein die bij dezelfde Duitse club spelen, doen het prima in het middenblok. Lamein denkt dat Nederland ondanks de koude start best nog ver kan komen. "Wij hebben een smalle basis, maar veel wilskracht. Tot nu toe was het net niet, maar alles is nog mogelijk."