BOLZANO - Het Nederlandse handbalvrouwenteam is als een slapende reus die langzaam maar zeker wakker begint te worden. Op het wereldkampioenschap in Italië wrijven de speelsters zich verbaasd de ogen uit en zien tot hun opluchting dat ze weinig meer onderdoen voor de mondiale top. Na het gelijke spel tegen Oekraïne verloor Oranje nipt van Frankrijk, de nummer twee van het afgelopen WK (21-22).

Net als bij de opening bleef na afloop de overtuiging dat er meer in had gezeten. Het verschil tussen Nederland en de Françaises blijkt letterlijk nog maar die ene bal op de paal of lat te zijn. Dat geeft hoop voor de komende jaren. De doelstelling van het Oranjeplan is dat de vrouwen pas bij de volgende eindronde van 2003 in Nederland en de Spelen van 2004 in Athene toeslaan.

De handbalsters laten in Bolzano nu al zien dat ze goed op schema liggen. De grootste tekortkoming is dat ze nog niet in staat zijn om de volledige 60 minuten op hoog niveau te spelen en toe te slaan op de beslissende momenten. Een zwakke fase na rust, net als tegen de Oekraïne, bleek het breekpunt in de wedstrijd. Met een minuut op de klok en de stand 22-19 leek het definitief gespeeld, maar doelpunten van Elly-An de Boer en Saskia Mulder brachten nog even de spanning terug.

In de allerlaatste seconde had Olga Assink een kleine kans op de gelijkmaker, maar haar projectiel belandde naast het doel. Doelvrouwe Jokelyn Tienstra baalde het hardst van het verlies. De -jarige Friezin keepte een grandioze wedstrijd, maar zag tot haar afgrijzen dat Nederland voorin op de beslissende momenten verzuimde door te bijten.

"We hebben niet ons beste spel gespeeld. Dit moet je gewoon winnen. Klaar. Nu moet het maar de komende poulewedstrijden gebeuren, tegen China en Macedonië. Vooraf wisten we dat we die moeten winnen om de tweede ronde te halen."

In de rommelige eerste helft hield Tienstra liefst 61 procent van de op haar afgevuurde ballen tegen. Een levensgroot contrast met de wedstrijd tegen Oekraïne, waarin ze maar twee saves maakte. 'Joky' zocht daarvoor de schuld bij zichzelf. Ze had zich voor het WK-openingsduel te druk gemaakt.

"Ik moest en zou mezelf zonodig bewijzen", klonk het verwijtend. Tienstra dacht terug aan het vorige WK, waarin ze een belangrijke factor was van het verrassende debuut van Nederland (tiende plaats). Ze hield er een contract bij de Deense topclub Slagelse aan over. Tegen Frankrijk benaderde Tienstra haar oude vorm. Ze sleepte het Nederlands team door de matige eerste helft heen, waarin aanvallend slordig werd gespeeld.

De Fransen hadden goed gezien dat het opbouwende gevaar bij Oranje van rechts komt. Natasja Burgers kreeg persoonlijke dekking en werd vakkundig met de ellebogen bewerkt. Bondscoach Bouwer vond dat Burgers zich ook te veel verstopte. Hij verwacht meer van de -jarige spelbepaalster. "Ze speelde met de handrem op, minder brutaal."

De linkeropbouw is bij het Nederlands team veel zwakker. Elly-An de Boer en Ana Razdorov faalden in de eerste wedstrijd. De ervaren Nicole Heuwekemeijer is door ziekte nog altijd niet beschikbaar. Toen De Boer tegen Frankrijk door haar enkel ging, moest Bouwer de -jarige Sylvia Hofman noodgedwongen voor de leeuwen werpen. De debutante van Hellas deed het uitstekend. Ze was met vijf goals uit acht pogingen de beste schutter. Het lijkt erop dat zij voorlopig het beste alternatief is.