PARIJS - Edith Bosch is de eerste judoka die dit jaar in alle rust kan toewerken naar de Europese en de wereldkampioenschappen. De overwinning van de 22-jarige studente in het prestigieuze Tournoi de Paris maakt haar ook een belangrijke kandidaat voor de Olympische Spelen van Athene 2004. "Mag 't een keer? De andere jaren heb ik altijd keihard moeten knokken."

Bosch is nu in de gewichtsklasse tot 70 kilogram de onbetwiste nummer één. Ze kreeg die status niet cadeau. Bosch vocht in het verleden in eigen land keiharde duels uit met Claudia Zwiers en Nicky Boontje.

Vaak kreeg ze pas op het laatste moment het groene licht om naar de titeltoernooien te mogen. Anno 2003 is haar positie niet meer omstreden, nadat ze achtereenvolgens de Nederlandse titel, de Kano-Cup in Japan en zondag het 'mini-WK' in Parijs won.

Concurrentiestrijd

Boontje, die in de Franse hoofdstad ook nog een poging waagde, ging al in de eerste ronde onderuit. "De concurrentiestrijd is er niet meer", concludeerde de opgeluchte Bosch. "Het was voor mij wel lekker dat ze verloor. Er viel toen wat van mijn schouders af." De pupil van Chris de Korte stoomde daarna met indrukwekkend judo door naar de finale, waarin ze afrekende met de Canadese Roberge.

Parijs winnen betekent veel in de judowereld. Angelique Seriese was in 1989 en 1992 de laatste Nederlandse die het lukte. "Edith heeft hetzelfde doorzettingsvermogen en dezelfde wil", aldus De Korte, die ook Seriese onder zijn hoede had.

Vechtjas

Dat Bosch goed was, wist hij al. De 1,81 meter lange vechtjas was in 1996 al wereldkampioene junioren en verraste een jaar later als 17-jarige met de zevende plaats bij de senioren. Maar De Korte merkte na die periode dat twijfel en faalangst de ambitieuze Bosch nog wel eens dwarszaten. Vorig jaar verloor ze in de finale van het EK bijvoorbeeld onnodig van de Poolse Dadci.

De Korte zag in Parijs dat Bosch 'gegroeid' is. "Het komt bij haar niet meer voort uit drift. Ze judoot heel technisch en berekenend. Ze is mentaal sterker geworden, meer overtuigd van zichzelf. Vroeger was ze nog verstrooid, nu is ze kalmer in haar handelingen."

Eigen benen

Bosch vindt zelf ook dat ze 'volwassen' is geworden. "Ik sta er gewoon. Ik ben in balans en heb veel plezier in het judo." Dat heeft te maken met haar leven buiten de sport, geeft ze toe. Na haar verbroken relatie met olympisch kampioen Mark Huizinga leerde ze op eigen benen staan. Ze betrok een flatje in Vlaardingen dat ze zelf opknapte.

"Als je op jezelf bent aangewezen, ga je wel vooruit. Ik kan ook veel kwijt in het judo." Inmiddels heeft ze een nieuwe vriend, een Franse judoka van wie ze de naam nog niet wil prijsgeven. Haar zege in Parijs maakte veel los. "Toen ik in Japan won, stond ik nog zo dom te klappen. Nu heb ik mijn armen in de lucht gegooid en gegild. Misschien win ik dit nooit meer, dacht ik."

In de Parijse sporthal Bercy ontbraken Europees kampioene Dadci, wereldkampioene Ueno en olympisch kampioene Veranes, maar van dat feit was de Nederlandse niet onder de indruk. "Van Dadci en Ueno heb ik al eens gewonnen en Veranes heeft al twee jaar niet meer op de mat gestaan."

Bosch is nu dè te kloppen vrouw in haar gewichtsklasse, vindt ook trainer De Korte. "We gaan nu kijken wat nodig is om haar Europees en wereldkampioene te maken. Met tweede plaatsen nemen we geen genoegen. Dit was een geweldige prestatie van haar. Ze blijft er zelf koel onder. Ik denk dat ik haar nog moet gaan afremmen."