Judoka's moeizaam op weg naar Peking

BELGRADO - De Nederlandse judoka's zijn het kwalificatietraject richting Peking 2008 met moeite begonnen. Bij de Europese kampioenschappen het afgelopen weekeinde in Belgrado waren er slechts drie medailles.

De sport heeft er in het verleden wel eens beter voorgestaan.

Slechts Edith Bosch, Guillaume Elmont (beiden brons) en Carola Uilenhoed (zilver) haalden serieuze punten binnen voor de ranking.

Contrast

Het stond in schril contrast met de laatste WK, die van Caïro in 2005. Daar werd met drie keer goud historie geschreven, door Elmont, Bosch en Dennis van der Geest.

Sindsdien heeft het Nederlandse judo problemen. Zware blessures hielden de toppers, doorgaans niet meer de jongste, van de mat.

Vervangers

Vervangers om te presteren op het internationale podium stonden niet direct klaar. Daarom mocht in Belgrado ook niet te veel worden verwacht. Hooguit dat de namen van weleer zich opnieuw aandienden.

In zekere zin gebeurde dat ook. Deborah Gravenstijn deed het na twee jaar vol van persoonlijke drama's gewoon goed. Edith Bosch toonde aan na een seizoen van blessureleed weer dicht bij de top te zitten. Carola Uilenhoed, pas 22, is al uitgegroeid tot een 'zekere' medaillewinnares. "Die drie hebben het gewoon goed gedaan", zei Marjolein van Unen, de bondscoach van de vrouwen.

Verklaringen

Daarmee hield het ook op. "De rest viel tegen", oordeelde Van Unen. "We hebben er inderdaad wel eens beter voor gestaan. Er zijn verklaringen te vinden. Dat neemt niet weg dat ik had gehoopt dat iedereen hier met een goed gevoel was vertrokken. Nu moeten we de zaak mentaal weer bij elkaar rapen. Over drie weken beginnen er belangrijke toernooien. Dan moet men er weer staan."

Gemengde gevoelens waren er ook bij Maarten Arens, de bondscoach bij de mannen. Hij haalde slechts één medaille binnen, die van Guillaume Elmont in de -81. Op zich kon hij daar nog wel mee leven.

"Maar een paar jongens hebben het gewoon laten liggen. Daar word ik dan niet echt vrolijk van. Er had echt meer in gezeten."

Van der Geest

Zorgen maakt hij zich desondanks nog niet. "Het moet allemaal nog beter. Maar na al zijn blessureleed heeft Elco van der Geest het hier fantastisch gedaan. Alleen had hij gewoon een plak moeten pakken. Datzelfde geldt voor Dex Elmont. En Dennis van der Geest moet weer fit worden. Als hem dat lukt draait hij gewoon weer mee met de internationale top, daarvan ben ik overtuigd."

Elmont

Guillaume Elmont deed het zonder meer goed. De wereldkampioen (-81) kon zich wegens een zware nekblessure amper bewegen. Toch werd hij derde. "Pas de ochtend voor de wedstrijden heb ik besloten mee te doen", zei hij. "Desondanks had ik er meer willen uithalen. Mijn kwetsuur wil ik ook niet als excuus gebruiken. Aan dat gezeur heb ik een hekel. Maar ik was beperkt in mijn mogelijkheden, dat is zeker."

Bosch

Dat was ook Edith Bosch, die op de vorige EK een jaar geleden een band in haar elleboog scheurde en sindsdien nauwelijks nog in actie kwam. Meer dan brons kon van de wereldkampioene in de -70 nauwelijks worden verwacht. "Ik ben ook heel blij", verklaarde ze naderhand. "Dit is een eerste stap richting de WK, waar ik over een half jaar mijn titel wil verdedigen. Ik ben heel gebleven en heb het vertrouwen terug. Dat is heel belangrijk. Dat neemt niet weg dat ik baal van die verloren halve finale."

Zilver

De derde medaille behoorde aan Carola Uilenhoed, die evenals vorig jaar zilver won. Opnieuw was ze daarmee de beste Nederlandse.

Uilenhoed was redelijk fit in de voorbereiding, maar scheurde in de halve finale een spier in haar linkerkuit. Daardoor kon ze in de eindstrijd niet voluit gaan.

Helaas

Uilenhoed: "Ik wilde niet het risico lopen zes weken uit de roulatie te zijn. Daarom moest ik me inhouden. Toch voelde ik me uiteindelijk niet beperkt door die blessure. Ik ben dicht bij goud geweest. Helaas is het net niet gelukt."

Programma degradatiekandidaten

Programma degradatiekandidaten
Bekijk het programma van Sparta, Roda en Twente in de beslissende fase van de Eredivisie.

NUwerk

Tip de redactie