SISTERON - Hij spreekt van zijn tweede jeugd en het gevoel op de fiets is dat van de Tour van 1998. Toen werd Michael Boogerd vijfde, daarna hikte hij altijd tegen het verwachtingspatroon aan. In dienst van Rabo-kopman Denis Mentsjov verrast hij zelfs zichzelf.

"Ik kan bergop demarreren", vertelt hij maandag in Sisteron op de tweede rustdag van de Ronde van Frankrijk. Er klinkt lichte verbazing in zijn stem. "Maar feit is dat ik dit hele jaar al goed rijd. Het is moeilijk aan te geven waar ik nu sta. Qua gevoel benadert dit mijn vorm van 1998. Ik ben blij verrast dat ik nog zo'n hoog niveau haal."

Bergtrui

Boogerd reed donderdag in de Pyreneeën een deel van Mentsjovs concurrenten in de vernieling. De 34-jarige Hagenaar is opeens kanshebber voor de bergtrui, al wil hij daar voorlopig niet te veel aan denken.

"Het zou een stom gezicht zijn als ik straks tegen Rasmussen (zijn Deense ploeggenoot, ook in beeld voor het bergklassement) ga sprinten om de punten. We hebben één prioriteit en dat is het klassement van Mentsjov. Maar als ik eerder had geweten dat ik zo goed bergop reed, had ik misschien niet zo veel punten laten lopen. Dan had ik nu die trui gehad."

Tourgevoel

Het Tourgevoel van Michael Boogerd is dus goed. Zoals hij zich dat vorig jaar, in de aanloop naar zijn tiende Tour, had voorgenomen. "Ik heb toen besloten voortaan gewoon te gaan genieten van de Tour. De jaren ervoor waren niet leuk. Je kunt mentaal volledig naar de kloten gaan. Als je beter kunt relativeren, wordt het een stuk makkelijker. Maar het scheelt natuurlijk ook dat Mentsjov en Rasmussen erbij zijn."

"In het verleden moest ik op de tweede rustdag meestal uitleggen waarom het niet liep en raakte ik daardoor in een negatieve spiraal. Maar eigenlijk heb ik ook niks meer te bewijzen. Ik word nog gewoon Nederlands kampioen. Er is een talentvolle lichting maar ik ben ze nog de baas. Soms toch. 'Boogerd is nog nodig', dat gevoel wil ik wel een beetje hebben."

Uitdaging

"Het lijkt wel of ik aan mijn tweede jeugd begonnen ben", lacht hij terwijl zoontje Mikai voorbij komt getrippeld. "Ik ben 34 maar voel me nog jong. Misschien komt dat wel door al die jonge renners die erbij zijn gekomen in de ploeg. Je trekt je ook aan hen op, terwijl het vaak andersom is. Het is voor mij ook een uitdaging om ze voor te blijven."

Op Pla-de-Beret bleef Boogerd donderdag lange tijd iedereen voor. Het sleurwerk van hem en Rasmussen had resultaat. "Ik stond ervan te kijken dat wij het initiatief hadden. Ik keek rond en dacht: die zit alleen, die zit alleen en wij reden er met drie man. Dat was een bijzondere ervaring."

Kopstoot

De Rabo's spelen een hoofdrol en dat wekt niet alleen bewondering op. Boogerd ruziede al met Floyd Landis en werd zondag tot twee keer toe bijna van de fiets gereden door diens ploeggenoten Pena en Jalabert. "Ongelooflijk, ik heb me echt in moeten houden. Met Landis had ik zaterdag een aanvaring. Hij was boos dat wij op kop gingen rijden en riep dingen waarvoor Zidane onmiddellijk een kopstoot had gegeven. Een dag later kwam hij trouwens wel zijn excuses aanbieden." Dat gebeurde nadat Boogerd even mee was geweest in een vroege ontsnapping. "Ik heb ze in ieder geval nog even laten zweten."